Home / Internationaal / Noord-Amerika / Woede in Baltimore na dood van Freddie Gray

Woede in Baltimore na dood van Freddie Gray

freddiegrayOp 26 april betrad de eerste zwarte Amerikaanse president, Barack Obama, het podium van de jaarlijkse ontmoeting met correspondenten die het Witte Huis volgen. Obama bracht daar traditiegetrouw een frivole show voor politici, topfiguren uit de media en artiesten die allemaal netjes uitgedost waren. Amper 40 mijl van het Witte Huis waren er op datzelfde ogenblik in Baltimore, Maryland, massale uitbarstingen van woede onder jongeren. De woede kwam er door de dood van Freddie Gray die om het leven kwam terwijl hij opgepakt was door de politie. Hij was in coma en overleed een week later als gevolg van zijn verwondingen. Een systeem dat niet bedoeld was om ons te beschermen, zal dat ook effectief niet doen.

Artikel door Eljeer Hawkins, Socialist Alternative (New York)

De dood van Freddie Gray en het protest van duizenden jongeren in Baltimore wijzen op het belang van de beweging Black Lives Matter die ontstond na de politiemoorden op verschillende zwarte jongeren de afgelopen maanden. Als reactie op het protest in Baltimore werd onder meer een avondklok ingesteld. Er waren acties in New York en de rest van het land op woensdag 29 april. Dit kan leiden tot een nieuwe nationale beweging. Op 1 mei was er in Oakland een staking van de traditioneel erg militante vakbond ILWU uit solidariteit met Black Lives Matter. Op 1 mei waren er doorheen het land acties voor rechtvaardigheid voor de slachtoffers van politiegeweld.

De afgelopen maanden hebben de gevestigde media en tal van Democratische kopstukken gepalaverd over het politiegeweld ten aanzien van arme zwarte gemeenschappen en het gebrek aan een degelijke toekomst voor veel zwarte jongeren. Het ontbreekt echter nog steeds aan een ernstig plan. Dat blijkt ook uit het dodelijke incident dat tot zoveel woede in Baltimore leidde.

In Baltimore zien we het ware gezicht van armoede, drugs, desindustrialisering, repressie en diepgeworteld racisme. De stad heeft dan wel en zwarte burgemeester, maar de meeste zwarte inwoners zijn het slachtoffer van een neoliberale agenda waarin de rijke buurten steeds belangrijker zijn dan de wijk Gilmor waar Freddie Gray leefde en stierf. Dat de gemeente al vijftien jaar weigert om zelfs nog maar het basketbalveld in Gilmor op te waarderen, vat het goed samen.

De politie wordt gezien als een bezettingsmacht die er is om de zwarte werkenden en jongeren onder controle te houden. De repressieve aanpak in Baltimore heeft al tot veel problemen geleid. Zo wees een recent artikel uit de New York Times erop dat Baltimore een groter aantal door de politie vermoorde mensen kent dan gelijk welke andere stad van gelijkaardige omvang.

“De politie van Baltimore vermoordde 127 mensen in de twee decennia voor 2012. Er was volgens een studie van de FBI een opmerkelijke stijging in 2007 en 2008. De politie van Las Vegas, verantwoordelijk voor een stedelijk gebied met een gelijkaardige omvang, vermoordde in dezelfde periode 100 mensen.

“Vorig jaar bracht de krant Baltimore Sun uit dat de gemeenschap sinds 2011 al 5,7 miljoen dollar had betaald aan uitspraken of minnelijke regelingen in 102 zaken wegens vermeend politiegeweld. Dwight Pettit, een advocaat die gespecialiseerd is in politiemisbruik en die de familie van Tyrone West verdedigt in een zaak tegen de stad, stelde dat hij ‘momenteel 20 lopende zaken heeft’ en overspoeld wordt met vragen om andere zaken aan te nemen.” (zie: http://www.nytimes.com/2015/04/25/us/baltimores-broken-relationship-with-police.html)

Het nultolerantiebeleid werd ingevoerd door Martin O’Malley die burgemeester van Baltimore was tussen 1999 en 2007. O’Malley is een democraat die nadien gouverneur van Maryland werd en volgens geruchten zijn oog heeft laten vallen op de presidentsverkiezingen. Het nultoleratiebeleid werkt niet, het leidt tot massale arrestaties wegens kleinere inbreuken met het idee dat dit ergere misdaden zal vermijden. Het zorgt ervoor dat een volledige generatie getroffen wordt door een onrechtvaardig gerechtssysteem dat gezinnen uit elkaar trekt en veel onschuldige mensen gevangen neemt, gewoon omdat ze arm zijn.

Baltimore is Ferguson, maar dan op een grotere schaal

De details van de verwondingen en de dood van Freddie Gray zijn spijtig genoeg niet ongewoon in Baltimore. De politie gaat meermaals over tot geweld bij arrestaties en bij het transport van verdachten naar het politiekantoor. Dit leidde eerder al tot verlammingen en andere verwondingen. De dood van Gray komt op hetzelfde ogenblik als de dood van Walter Scott in South Carolina en de vrijspraak van een agent die Rekia Boyd vermoordde in Chicago.

Het Amerikaanse establishment doet er alles aan om de aandacht van het politiegeweld af te leiden. Sommigen willen beperkte hervormingen doorvoeren. Maar het rapport over Ferguson door voormalig openbaar aanklager Eric Holder en de burgerrechtenafdeling van het departement Justitie wezen op een enorm racisme van de verantwoordelijken in de stad en openlijke corruptie. Er is een nieuwe zwarte vrouw aangesteld als openbaar aanklager, door Black Agenda Report omschreven als “Condoleezza Rice met een rechtendiploma”. Dit zal er enkel tot leiden dat de historisch goede relatie tussen de ordehandhavers, het openbaar ministerie en het gerecht gewoon blijven bestaan.

De mogelijke hervormingen die in het rapport over Ferguson werden aangehaald, zouden een vertrekpunt kunnen vormen voor verregaandere hervormingen die het politiegeweld kunnen aanpakken. Maar zelfs voor de kleinste hervormingen zal er nood zijn aan een militante en consequente nationale beweging van de werkenden en armen.

De woede in Baltimore geeft aan dat er dringend moet gebouwd worden aan een nationale beweging. Black Lives Matter staat op een keerpunt. Na de golf van protest eind vorig jaar kwam er geen duidelijke richting of leiding, ook niet waar er banden werden gecreëerd tussen Black Lives Matter, Fight for 15 en basismilitanten van de vakbonden. Die banden zagen we op de acties van de fastfoodarbeiders op 15 april en in het protest tegen de moord op Tony Robinson in Madison, Wisconsin. De gebeurtenissen in Baltimore moeten aangegrepen worden om de strijd op nationaal vlak richting te geven.

We moeten eenheid creëren rond een programma tegen politiegeweld en armoede. Dat kan enkel door in te gaan tegen het volledige establishment, met inbegrip van de zwarten in het establishment die mee verantwoordelijk zijn voor het instandhouden van institutioneel racisme doorheen de ‘oorlog tegen drugs’ en de massale arrestaties. Achter de politici staat het kapitalistische systeem dat in de VS steeds gebruikt gemaakt heeft van racisme om de werkende bevolking verdeeld te houden. Om een einde te maken aan discriminatie zullen we met de volledige arbeidersklasse moeten strijden voor een socialistische toekomst.

De massabeweging moet zich baseren op onze noden en behoeften, we willen gerespecteerd worden als mensen. We moeten de strijd nu voeren en opkomen voor een socialistische wereld!

Socialist Alternative staat voor:

  • Vervolg de agenten die verantwoordelijk zijn voor de dood van Freddie Gray. Politiecommissaris Batts moet ontslag nemen. Geen vervolging van opgepakte betogers.
  • Stop de repressieve aanpak van nultolerantie. Voor verkozen raden van burgers die toezicht uitoefenen op de politie. Onafhankelijke antiracistische kandidaten uit lokale organisaties en vakbonden moeten zich kandidaat stellen voor deze raden. Stop de massale arrestaties van zwarte jongeren.
  • Stop de militarisering van de politie. De miljarden die nu in bewapening van de politie worden gestoken, moeten gebruikt worden voor scholen, kinderopvang, gezondheidszorg en andere openbare diensten!
  • Voor economische rechtvaardigheid: voor een verhoging van het minimumloon tot 15 dollar per uur, werk voor iedereen en een massaal programma van publieke investeringen in onderwijs, gezondheidszorg en andere openbare diensten, gefinancieerd door de superrijken en grote bedrijven te belasten!
  • Voor massaal protest tegen racisme en armoede! Voor lokale organisaties, vakbonden en socialisten die samenkomen en gecoördineerde actiedagen opzetten voor rechtvaardigheid!
  • Voor acties die de druk opvoeren, het volledige systeem is schuldig!