photo30mars

Verslag door Boris – fotoreportage onderaan

De betoging in gemeenschappelijk vakbondsfront van maandag 30 januari trok van de Europese wijk naar de buurt van de Wetstraat. Deze betoging gaf de aftrap voor de regionale betogingen die op 1 april voorzien zijn in Charleroi, Luik, Namen, Mechelen en Gent. Er waren ongeveer 7.000 aanwezigen uit Brussel, Waals-Brabant en Vlaams-Brabant. De regionale secretarissen herinnerden aan de eisen: intrekking van de indexsprong en vrije loononderhandelingen, intrekking van de uitsluiting van werklozen en de zogenaamde ‘inschakelingsuitkering’, een sterke sociale zekerheid en goede sociale bescherming, behoud en versterking van de openbare diensten zonder te raken aan het statuut van de ambtenaren en een meer rechtvaardige fiscaliteit. De betoging werd versterkt door een groep mensen-zonder-papieren.

Twee weken geleden was er nog geen duidelijkheid over deze betoging. Delegees zegden ons dat ze het materiaal rijkelijk laat kregen waardoor het moeilijker was om collega’s mee te krijgen. Een sterkte van het vorige actieplan met de massale betoging van 6 november, de provinciale stakingen en de algemene staking van 15 december was dat elke afspraak ruim op voorhand bekend was en bovendien was er goed materiaal voor de informatie en mobilisatie. Interprofessionele vergaderingen droegen bij aan de voorbereiding. Op personeelsvergaderingen wisten de delegees wat ze aan de werknemers konden voorstellen.

Op de betoging van maandag was er een grote actiebereidheid. De aanwezigen willen in actie gaan om de regering-Michel I te doen vallen. Het potentieel van een nieuw offensief actieplan werd aangetoond. ABVV Waals-Brabant nam overigens het standpunt in dat er nood is aan een algemene staking van minstens 24 uur. Dit idee kreeg een goede respons op de actie. Verschillende delegaties riepen slogans om een algemene staking te organiseren. Dat was onder meer het geval bij delegaties van de Waalse metaalbond van het ABVV, ACOD en de jongerenorganisaties van de vakbonden. De slogans weerklonken tijdens de optocht maar ook tijdens de toespraken vanop het podium in het midden en op het einde van de betoging.

Velen willen duidelijke ordewoorden om vooruit te gaan zonder ons te laten verdelen. Het voorstel van LSP om de stakingsactie van ACOD op 22 april te vervoegen en de gelegenheid van de 24-urenstaking in de publieke sector aan te grijpen om samen met centrales uit de privésector een nieuwe nationale betoging in gemeenschappelijk front naar voor te schuiven om op te bouwen naar een 48-urenstaking om een einde te maken aan Michel I, werd goed ontvangen.

 

[divider]

ABVV-militanten sturen reactionaire anti-abortusactivisten wandelen

door Marisa (Brussel)

Voor aanvang van de vakbondsbetoging stond er een groep anti-abortusmilitanten uit Polen op het Luxemburgplein, het vertrekpunt van de vakbondsbetoging. ABVV-militanten die vroeger waren om de actie voor te bereiden, reageerden meteen op deze provocatie. Er werden spandoeken van ACOD LRB en LSP voor de spandoeken van de anti-abortusmilitanten gehangen. Naarmate meer ABVV-militanten aankwamen, was het mogelijk om de anti-abortusactivisten van het plein weg te krijgen. De militanten riepen: ‘No pasarán’. De strijdbare opstelling van tal van syndicalisten toonde de rol die de vakbonden kunnen spelen om vrouwenrechten te verdedigen.

Het ging om een groep die beweert ‘pro-leven’ te zijn, in feite gaat het om anti-abortusactivisten. Ze stonden er omdat de Europese Commissie het voorstel ‘one of us’ (dat abortus onmogelijk moet maken) heeft afgeschoten. We mogen de rechtse ultraconservatie reactionaire stromingen niet toelaten om zich te ontwikkelen. Dergelijke groepen bestaan ook in België, waar ze onder meer vrouwen lastig vallen voor abortuscentra. Het platform ‘pro keuze’ komt op voor het recht van vrouwen om te kiezen om al dan niet kinderen te nemen, we verzetten ons tegen anti-abortusgroepen die vrouwen culpabiliseren en intimideren. Het platform ‘pro keuze’ omvat ondermeer organisaties uit de georganiseerde arbeidersbeweging zoals ABVV, MOC (Franstalige tegenhanger van ACW), vrouwenorganisaties en politieke organisaties waaronder LSP.

De strijd voor een echte keuze omvat de verdediging van het recht op abortus, ook in België, naast sociale eisen. Zo komen we op voor degelijke lonen, uitkeringen, kinderbijslag die de reële kost van kinderen dekt, goed uitgebouwde openbare diensten die de combinatie werk-gezin mogelijk moeten maken, gratis conceptie en seksuele opvoeding die naam waardig.

[divider]

Fotoreportage door PPICS