Home / Jongeren / Actief Linkse Studenten / Na verhoging inschrijvingsgeld zullen nieuwe aanvallen op onderwijs volgen!

Na verhoging inschrijvingsgeld zullen nieuwe aanvallen op onderwijs volgen!

Artikel door Koerian, verantwoordelijke ALS-Gent, uit maandblad ‘De Linkse Socialist’

onderwijsTijdens het afgelopen najaar werd het inschrijvingsgeld voor de Vlaamse universiteiten en hogescholen verhoogd naar 890 euro, een maatregel die kadert in een breder besparingsplan. Het hoger onderwijs moet van minister Crevits 400 miljoen euro besparen, het secundair en lager evenveel.

De besparingen treffen alle delen van de samenleving, maar onderwijs zit in de hoek waar de zware klappen vallen. Het had voor de besparingen al te kampen met een gigantisch tekort aan middelen. Onderfinanciering zorgde reeds voor extra werkdruk bij het academisch personeel en een afbouw van persoonlijke begeleiding. Het aantal personeelsleden steeg nergens proportioneel in vergelijking met het aantal studenten. Lessen in auditoria met duizend studenten zijn geen uitzondering meer. Dit vertaalt zich ook in een heel ongelijk onderwijs waarin jongeren met laaggeschoolde ouders of uit gezinnen met een moeilijker economische achtergrond steevast een achterstand hebben. Het zijn juist die groepen die baat en nood hebben aan begeleiding om hun talenten tot bloei te laten komen. Extra besparingen betekenen een ramp voor leerlingen en studenten in heel Vlaanderen.

De beslissing over waar bespaard wordt, werd gemakshalve doorgeschoven naar de universiteiten. De KU Leuven besloot al studenten met een te lage score in het eerste jaar te weren van verdere studies, de UGent denkt over een gelijkaardig systeem. In plaats van pijnpunten aan te pakken en flankerende begeleiding van studenten te voorzien worden studenten met problemen eruit gewied. Dit zijn nauwelijks verdoken besparingsmaatregelen.

Dit is nog maar het begin, de regering zal niet stoppen bij de huidige golf besparingen. Keer op keer zal deze tatcheriaanse formatie het mes zetten in de verworvenheden van de arbeidersklasse, zo ook in het onderwijs. In Nederland, waar inschrijvingsgelden grosso modo tussen de 10 en 20.000 euro bedragen heeft men onlangs de studiebeurs afgeschaft en vervangen door een studielening. De Europese besparingsregeringen zullen geld uit onze zakken blijven kloppen zolang zij aan de macht zijn. Men zal steeds verder gaan in aanvallen op onze welvaart, levensstandaard en onderwijs.

De volgende stappen in de onderwijsbesparingen zijn duidelijk, ze zijn door rechtse regeringen in onder andere Engeland en Nederland al uitgevoerd. Daar is er een eliteonderwijs dat zonder het aangaan van leningen onbetaalbaar is voor de overgrote meerderheid van de gezinnen. Men gaat ervan uit dat onderwijs een voorrecht is, een luxe, een goed waar stevig voor betaald moet worden, een privilege voor de hogere klassen. Ons onderwijs moet concurrentieel  zijn, luidt het. Ook grondrechten als een gedegen opleiding ontsnappen niet aan de marktlogica.

Bij de studenten zelf echter bleef het opvallend stil. Van veel verzet was geen sprake. Nochtans begon het jaar veelbelovend, een petitie tegen de verhoging van het inschrijvingsgeld haalde 20.000 ondertekenaars. Kort daarop werden aan de verschillende universiteiten actiecomités opgericht en op 2 oktober kwamen in Brussel 3.000 studenten op straat. Wat ging er mis?

Zowel voor als na de betoging in Brussel werden de besluiten van actiecomités en algemene vergaderingen van studenten genegeerd. Er werd getwijfeld, gewacht en de acties werden beperkt tot halfslachtige voorstellen waarbij ludiek het sleutelwoord was. Rondjes lopen met een fakkel of namen op een doek schrijven, kunnen echter geen degelijke campagne en sterke acties vervangen. De Vereniging van Vlaamse Studenten (VVS) koos in de praktijk voor een tactiek van onderhandelen in plaats van actievoeren.

Ook probeerden lokale studentenraden en enkele politieke verenigingen om het programma te beperken tot de grootste gemene deler, verder dan verzet tegen de verhoging van het inschrijvingsgeld mocht het niet gaan. Nochtans kan een offensief programma een beweging versterken en een dynamiek creëren. Als er in Québec, Nigeria en elders gedeeltelijke overwinningen werden bekomen door bewegingen in het onderwijs was dit op basis van een radicaal programma dat ervan uitging dat het geld moet gehaald worden waar het zit om te investeren waar nodig. Zo’n radicaal programma werd door scholierenactiecomités in Gent wel toegepast, zij brachten doorheen het semester honderden leerlingen op straat.

Meer dan het niet aannemen van een programma werd getracht elke vorm van politiek te weren van acties. Verschillende malen werden politieke studentenverenigingen gevraagd geen eigen pamfletten of kleuren mee te brengen, enkele keren probeerde men zelfs materiaal in beslag te nemen. Daarenboven werden de vakbonden, zelf in strijd tegen besparingen, geweerd van acties.

Uiteindelijk kwamen er eind vorig jaar verklaringen van de VVS en haar regionale studentenraden waarin ze steun gaven aan de maatregelen voor het weren van eerstejaarsstudenten die te zwak scoren.

Het maakt dat de studentenbeweging slecht voorbereid is op de onvermijdelijke nieuwe aanvallen op het onderwijs. Strijd zal nochtans nodig zijn en zoals de scholierenacties aantoonden, is het mogelijk om jongeren te mobiliseren en hun strijd te laten organiseren. Met Actief Linkse Studenten zullen wij ons blijven organiseren tegen elke verdere aanval op ons onderwijs. Dit op basis van democratische structuren, een opbouwend actieplan en een radicaal programma. Wij zullen de strijd voeren wars van bureaucratie of achterkamerpolitiek. Bourgeois, Crevits, van ons krijg je niets!