Home / Op de werkvloer / Werklozen / Protestacties tegen aanvallen op werklozen

Protestacties tegen aanvallen op werklozen

Betoging in Luik. Foto: Netwerk Stop Artikel 63§2

Betoging in Luik. Foto: Netwerk Stop Artikel 63§2

Maar liefst 35.000 werklozen verliezen dit jaar hun uitkering. Dat is het resultaat van de beperking van de inschakelingsuitkering, de vroegere wachtuitkering in de tijd. De maatregel treft niet alleen jongeren. Ook wie deeltijds werkt, bouwt onvoldoende rechten op om een werkloosheidsuitkering te genieten op basis van arbeid, waardoor op de wachtuitkering wordt teruggevallen. De beperking van de inschakelingsuitkering in de tijd gebeurde met een aanpassing van artikel 63§2 en werd ingevoerd door de vorige regering. Gisteren waren er in verschillende steden acties van het netwerk ‘Stop artikel 63§2’ om te protesteren tegen de aanvallen op de werklozen.

LUIK. “Als we hen niet willen laten doen, moeten we hun systeem omver werpen”

In Luik waren we met ongeveer 350 op een betoging die van het OCMW naar de lokalen van de RVA trok. De regen kon de strijdbare sfeer niet stoppen, er werden slogans geroepen die duidelijk maakten dat de werkloosheid en het besparingsbeleid moeten aangepakt worden in plaats van de werklozen.

De actie werd ondersteund door verschillende verenigingen en organisaties die ook op de actie waren (Vie Féminine, Réseau Wallon de Lutte contre la Pauvreté, Ecolo, PVDA, LSP, …) naast militanten van het ACV en van de werklozenwerking van het ABVV in de provincie Luxemburg. Een tiental vertegenwoordigers werd ontvangen door de directeur van de RVA die zich verschool achter de doelstellingen van de RVA en de stelling dat hij enkel cijfers had over het aantal vergoede werklozen maar niet over het aantal mensen dat zonder uitkering valt. Het was een schoolvoorbeeld van een dovemansgesprek.

De actie was specifiek gericht tegen het artikel 63§2 maar de betogers gingen in tegen alle vormen van het besparingsbeleid. Een volgende stap daarbij is de militantenconcentratie van 11 maart in Brussel, een nieuwe bijeenkomst van het gemeenschappelijk vakbondsfront in het verzet tegen het asociale beleid van Michel I en een kans om een nieuw actieplan op te starten. De strijd tegen de aanvallen op de werklozen is onderdeel van het verzet tegen het besparingsbeleid!

BRUSSEL. Hypocrisie bij PS

In Brussel waren er ongeveer 150 aanwezigen op de actie van het netwerk ‘stop artikel 63§2’ en de JOC. Er was ondersteuning door groepen als Hart boven Hard/ Tout Autre Chose, Acteurs des temps présents, … Ook LSP was van de partij.

Er is een gebrek aan werk waarbij vandaag de slachtoffers hiervan als verantwoordelijke worden aangeduid. Zij worden beschuldigd en gesanctioneerd. De betogers trokken naar de kantoren van de RVA met een document die ze aan de verantwoordelijke ter ondertekening voorlegden met de erkenning dat er een gebrek aan werk is, in 2013 waren er 584.302 werkzoekenden in ons land voor amper 61.630 beschikbare vacatures. Bij de RVA werd ons gezegd dat een dergelijke verklaring niet kan ondertekend worden omdat dit “te politiek” zou zijn. De cijfers bekendmaken en naast elkaar zetten, zou te politiek zijn. Het toont de enorme hypocrisie.
De betogers hielden ook halt aan de kantoren van de PS met de vraag om Di Rupo te ontmoeten. Hij had evenwel zijn voorzorgen genomen en had gewaarschuwd dat hij niet aanwezig zou zijn, maar dat Laurette Onkelinx de betogers zou ontvangen. Ook hier droop de hypocrisie ervan af. Onkelinx verklaarde: “Het is een slechte maatregel waar ik spijt van heb. Mijn hart bloedt als ik aan die vrouwen en jongeren denk die uitgesloten worden.”

Op de betoging waren er vertegenwoordigers van de werklozenwerking van ACV en ABVV. Een ACOD-delegee uit Sint-Lambrechts-Woluwe nam het woord om aan te klagen dat die gemeente acht medewerkers van het OCMW wil afdanken om te besparen. De aanvallen op de werklozen gaan gepaard met een besparingsbeleid dat op alle niveaus toeslaat.

Er is dan ook algemeen verzet nodig tegen het volledige beleid. Een tweede actieplan naar het model van het eerste actieplan dat de regering deed wankelen, zou een goede stap zijn. Het is mogelijk om de regering weg te staken. Maar als het is om Di Rupo terug te brengen, zou het resultaat maar mager zijn. Het feit dat de inschakelingsuitkering door de vorige regering in de tijd beperkt werd en dat de tienduizenden werklozen die nu hun uitkering verliezen dit aan Di Rupo en co te danken hebben, is daar getuige van.