Links hoeft niet machteloos te zijn!

De 1 meiviering leek dit jaar vooral een krampachtige poging om over te gaan tot “business as usual”. Het duidelijkst was dit in Oostende, waar Xavier Verboven broederlijk naast Johan Vande Lanotte opstapte. Er was sprake van “toenadering”, in contrast met 1 mei een jaar terug, toen de ABVV-speechen opriepen voor een Algemene Sociale Bijdrage en de SP.a-speechen ertegen. Dit was het voorspel van de frontale confrontatie rond het Generatiepact.

Anja Deschoemacker

Die “toenadering” was echter enkel een fenomeen aan de top. Op het Vlaams ABVV-congres was de “toenaderende” leiding verplicht een resolutie in te dienen om de relaties tot de SP.a “grondig te evalueren”. Na een discussieronde zal het Uitgebreid Intergewestelijk Comité vóór 31 december 2006 bijeengeroepen worden om die evalutie te bespreken. De vraag is echter in welke mate de militanten en delegees in de bedrijven betrokken zullen worden in de interne discussieronde.

Hetzelfde fenomeen van “toenadering aan de top” konden we vaststellen op het feest van de christelijke arbeidersbeweging, Rerum Novarum. Hoewel de speech van Cortebeeck een doorslagje leek van het discours van SP.a-voorzitter Johan Vande Lanotte, bleef alle kritiek op de CD&V erin afwezig.

Vande Lanotte heeft 1 mei goed voorbereid met zijn hypocriete aanval op de hoge managerslonen. Koester echter geen illusies. Zowel bij Vande Lanotte als bij Cortebeeck gaat het erom iets tegenover verdere inleveringen van de werkenden te plaatsen, in plaats van zich duidelijk uit te spreken tegen iedere verdere inlevering of loonmatiging bij de werkenden.

Wie slechts 9 van de “10 linkse stemmen over links” – samengebracht door Knack onder de titel “Waarom is links zo machteloos” – leest, kan enkel tot de vaststelling komen dat links in Vlaanderen zich in een lamentabele situatie bevindt.

“De SP.a richt zich tot mensen die willen vooruitkijken in een open samenleving. Tegenover hen staan mensen die willen houden wat ze hebben in een gesloten samenleving”, verklaart Vande Lanotte. Links zijn is voor hem vandaag volledig tegengesteld aan het behoud van “wat we hebben”.

Manu Claeys van Groen! Antwerpen ziet links enkel in het kader van de strijd tegen het Vlaams Belang, niet in het kader van de strijd tegen werkloosheid, stijgende armoede, uit de pan swingende woningprijzen,… Ann Demeulemeester van het ACW spreekt dan weer over “bouwen aan de macht van machtelozen”, maar zwijgt in alle talen over het creëren van een instrument waarin de “machtelozen” zich kunnen organiseren om hun numerieke macht ook te laten wegen.

De enige reëel linkse stem die aan bod kwam, was die van Jef Sleeckx (zie ook pagina 2). Laat ons – samen met Sleeckx – eraan werken opdat 1 mei volgend jaar de eerste 1 mei in jaren wordt waarin de arbeidersbeweging opnieuw een eigen partij heeft. Een formatie die als enige bestaansreden de verdediging van de belangen van de arbeidersklasse in haar brede massa’s heeft!

Delen: Printen: