Voormalige vice-president Zuid-Afrika vrijgesproken van verkrachting.

“Ze droeg een rok, dus wilde ze seks”, zo verdedigde de ex-vicepresident van Zuid-Afrika zich toen hij van verkrachting beschuldigd werd eind vorig jaar. Op 8 mei werd hij vrijgesproken door de rechter. De rechter oordeelde dat de 31-jarige seropositieve aidsactiviste niet onomstotelijk kon bewijzen dat de gemeenschap tussen haar en Zuma onwenselijk was. Bovendien noemde de rechter haar “ziek”.

Tina De Greef

Dit was niet alleen een slag in het gezicht van vrouwen, ook aidsslachtoffers steigerden bij dit vonnis omdat Zuma in de rechtbank had gesteld dat onbeschermde seks met een HIV-positieve vrouw ongevaarlijk is voor een man, mits hij na de daad een douche neemt… Zo deed hij met één slag jaren sensibilisering teniet in een land waar ongeveer 5 miljoen HIV- en aidsslachtoffers wonen.

Nadat de rechter hem hiervoor op de vingers getikt had, verontschuldigde Zuma zich voor het feit dat hij geen condoom gebruikt had. Die verontschuldigingen worden door de meeste mensen echter niet aanvaard.

De vrijspraak van Zuma schept het idee dat seks afdwingen geen misdaad is. In Zuid-Afrika wordt elke 26 seconden een vrouw verkracht. De onderrapportering van verkrachtingen zal niet afnemen als men weet dat in slechts 7% van de gevallen een veroordeling volgt.

Zo deed de verdediging van Zuma er alles aan om de geloofwaardigheid van de aanklaagster te ondermijnen. Het proces werd gewonnen door te spitten in het seksueel verleden van de vrouw, te wijzen op haar kledij en houding. Dit staat echter los van het feit dat ze gedwongen werd om seks te hebben.

Het ANC (African National Congress) voert een neoliberaal beleid, waarbij de beleidsmakers zich meer bekommeren over hun postjes dan over de welvaart van de bevolking. Aanhangers van Zuma probeerden de verkrachtingszaak voor te stellen als een poging om Zuma politiek vleugellam te maken in de aanloop naar de presidentsverkiezingen van 2008.

Ook de corruptiezaak waardoor Zuma al in juni vorig jaar werd afgezet als vice-president, zien ze als deel van het complot. Zuma heeft als grootste kanshebber om Mbeki als president van Zuid-Afrika op te volgen na de verkiezingen van 2009 zijn geloofwaardigheid inderdaad verloren. Na zijn vrijspraak heeft hij wel onmiddellijk zijn post als vice-voorzitter van het ANC teruggekregen.

In tegenstelling tot wat president Mbeki’s beleid – “Het tijdperk van de hoop” getiteld – doet vermoeden, is de toestand van vrouwen er weinig op verbeterd sinds het ANC aan de macht kwam in 1994.

Van de 5 miljoen HIV- en aidsslachtoffers in Zuid-Afrika bestaat het grootste deel uit vrouwen, die door de sociale en economische factoren gevoeliger zijn voor besmetting. De verdeling van aidsremmers gebeurt traag en is ontoereikend. Bovendien blijft het Nationaal Departement van Gezondheid (van de ANC-regering) foutieve boodschappen in de wereld sturen, zoals de aanmoediging om bepaalde vitamienen en levensmiddelen als look, de Afrikaanse aardappel en olijfolie te eten ter vervanging van medicatie.

Het ANC beweert ook dat het overgrote deel van de bevolking eindelijk toegang heeft tot water, elektriciteit en opvoeding. Nu blijkt dat velen wegens de privatiseringen niet in staat zijn om te betalen voor deze diensten, wordt duidelijk dat de kloof tussen arm en rijk hierdoor alleen maar groeit. Die groep armen bestaat alweer voor het grootste deel uit vrouwen.

Van de 40% werklozen in Zuid-Afrika is 57% vrouw. Sinds 1994 zijn er 50 wetten doorgevoerd ter verbetering van de positie van de vrouw, maar er is een tekort aan middelen om ze in realiteit te doen gelden.

Wetgeving tegen de onderdrukking van de vrouw alleen zal echter niet volstaan. Geweld tegen vrouwen en onderdrukking van vrouwen is inherent aan het kapitalistisch systeem waarin we leven. Elke verbetering van de positie van vrouwen zal in conflict komen met de noodzaak van het systeem om de uitbuiting van de arbeidersklasse te verhogen, en daarvan dragen vrouwen grotendeels de gevolgen. Volledige gelijkheid tussen mannen en vrouwen en het stoppen van geweld tegen vrouwen zal nooit bereikt worden als het kapitalistisch systeem niet omvergeworpen wordt ten voordele van een socialistische maatschappij.

Delen: Printen: