Nederlandse liberale kopstuk Verdonk onder vuur

Minister Verdonk is hevig onder vuur komen te liggen na haar uitspraak, dat kamerlid Ayaan Hirsi Ali nooit Nederlandse is geweest, omdat zij over haar identiteit gelogen heeft. Dit incident lijkt alles van doen te hebben met de strijd om het lijsttrekkerschap van de VVD tussen Verdonk en Rutte, waarbij Verdonk zich waarschijnlijk nog eens extra wilde profileren als “daadkrachtig” leider. Zowel Verdonk als Rutte willen van de VVD de grootste partij maken; beiden staan voor een keihard neoliberaal beleid. Alleen Verdonk doet er nog een extra scheut racisme overheen.

Barbara Veger

Met haar opstelling in de kwestie Hirsi Ali wilde Verdonk blijkbaar bewijzen hoe keihard ze is tegen vluchtelingen. Sommige vluchtelingen vertellen inderdaad niet de (volledige) waarheid, als ze asiel aanvragen, omdat ze wanhopig zijn om die verblijfsvergunning en daaraan gekoppelde veiligheid te verkrijgen – vaak een kwestie van leven en dood voor hen. Worden ze erop betrapt gelogen te hebben, dan volgt (schandalig genoeg) maar al te vaak uitzetting. Zij krijgen meestal niet de kans, om zoals Hirsi Ali, alsnog het Nederlanderschap aan te vragen of te behouden. Maar Hirsi Ali is dan ook een beroemdheid, een boegbeeld van rechts, en daar maken de gevestigde politici zich wél druk om. Zelfs de VVD viel bijna unaniem over Verdonk heen.

De VVD, officieel “Volkspartij voor Vrijheid en Democratie”, is echter altijd een partij geweest die de kant van de rijken kiest. Daarbij gaat de VVD vaak nog een stapje verder dan het CDA of de PvdA, die soms nog de schijn op willen houden een “middenpartij” te zijn en zich als sociaal voor proberen te doen. De VVD daarentegen, kiest keihard voor de confrontatie met jongeren en arbeiders. Daarbij bedient de partij zich niet zelden van populisme en in toenemende mate van racisme. De strijd om het lijsttrekkerschap wordt in de media hoog opgeblazen, waarbij Rutte nogal eens als de “good guy” wordt afgeschilderd. Maar Rutte is ook bepaald geen lieverdje; hij beweerde bijvoorbeeld dat de bijstand wel afgeschaft kon worden, en onder zijn verantwoordelijkheid wordt er ernstig gesneden in het hoger onderwijs. Een keiharde neoliberaal dus. Het enige verschil is, dat hij wat voorzichtiger is om de racistische kaart te spelen dan Verdonk, omdat hij inziet dat dit ook veel verzet kan oproepen.

Verdonk aan de andere kant, doet niets anders dan de racistische kaart spelen en een racistisch beleid voeren. Volgens haar zou er bijvoorbeeld op straat alleen nog maar Nederlands gesproken mogen worden. Als minister weigerde zij de 26.000 “oude asielzoekers” een generaal pardon te geven. Zij voert een onmenselijk uitzettingsbeleid; meest recente voorbeeld is Taida Pasiæ, de scholiere uit Kosovo die zelfs niet die paar maandjes in Nederland gegund werd om haar VWO-diploma te halen. Verdonk schroomde niet, om Congoleze en later Syrische vluchtelingen in gevaar te brengen door informatie over hen aan de desbetreffende dictatoriale regimes door te spelen, en daar later nog over te liegen ook. Zij speelde het zelfs klaar, om vluchtelingen die de brand in het cellencomplex van Schiphol hadden overleefd, uit te zetten of onder zeer slechte omstandigheden elders op te sluiten.

Protesten tegen haar beleid werden gecriminaliseerd; spandoeken waarop zij aan de kaak werd gesteld, werden door de politie met veel machtsvertoon verwijderd wegens “smaad”, en het verhaal werd de wereld in gebracht dat er op haar geschoten was – wat natuurlijk niet bleek te kloppen.

Waarom deze strijd over het lijsttrekkerschap? De VVD kreeg flinke klappen in de gemeenteraadsverkiezingen en werd afgestraft voor haar asociaal beleid in de regering. Het lijkt erop dat tenminste een deel van de VVD nog meer de populistisch/racistische kant op wil, om op die manier een nederlaag bij de verkiezingen in 2007 te voorkomen. In feite is het een zwaktebod: met de “normale” neo-liberale argumenten krijgt de VVD geen steun meer, dus maar een beroep doen op de racistische voedingsbodem die er in Nederland bestaat.

De VVD zou hier enig succes mee kunnen hebben. Tientallen jaren van sociale afbraak, gecombineerd met het gebrek aan een alternatief nadat de PvdA een burgerlijke (kapitalistische) partij werd, en het gebrek aan klassenstrijd, hebben tot een opkomst van racisme geleid. Fortuyn, later Wilders, speelden hier op in, en nu wil de VVD blijkbaar hetzelfde.

Echter, dergelijk rechts/racistisch populisme krijgt pas kans, als er geen antwoord komt vanuit de arbeidersbeweging. Het zal aan de SP zijn, om hier een antwoord op te bieden en een daadwerkelijk alternatief op te bouwen.

Delen: Printen: