Home / Internationaal / Europa / Ierland: “Het is mogelijk om de regering te doen vallen”

Ierland: “Het is mogelijk om de regering te doen vallen”

Interview met Paul Murphy, parlementslid van Anti-Austerity Alliance (AAA) en lid van Socialist Party

Interview door Sascha Stanicic, eerder verschenen in ‘De Linkse Socialist’ (en eerder ook ingekort in het Duitse dagblad Junge Welt).

paulDe afgelopen jaren werd Ierland voorgesteld als de goede leerling van de besparingsklas. De levensstandaard van de gewone bevolking wordt hard getroffen. Maar dit wordt niet zomaar aanvaard. De afgelopen weken waren er massale acties. Een gehate nieuwe waterbelasting was de druppel die de emmer deed overlopen. We spraken hierover met Paul Murphy, nieuw verkozen parlementslid van de Anti-Austerity Alliance (AAA) en lid van de Socialist Party.

Je spreekt over een revolte van de werkende bevolking in Ierland. Waarover gaat deze beweging?

“De afgelopen zes jaar heeft de Ierse bevolking een hoge prijs betaald voor de bezuinigingen die volgden op een crisis die zij niet veroorzaakt had. Er waren in deze periode heel wat pogingen van mensen om zich te verzetten, maar dit werd telkens afgeblokt door de vakbondsleiding. Nu is daar verandering in gekomen. Niet omdat de vakbondsleiding de strijd aangaat. Maar wel omdat er van onderuit een zelf georganiseerde beweging tot uitbarsting is gekomen.

“Het gaat om verzet tegen de invoering van een waterbelasting en de installatie van watermeters. Dat is slechts de directe aanleiding. Daarachter staat de woede tegenover de aanhoudende aanval op onze levensstandaard.

“Sinds het begin van de herfst zijn overal actiecomités opgezet tegen de waterbelasting. In heel het land zijn er in alle steden, gemeenten en wijken comités opgezet. Er waren vaak straatvergaderingen met honderden aanwezigen. Dit is een nieuwe methode van discussie en organisatie. Bewoners die zich verzetten tegen de installatie van watermeters worden opgepakt. Maar er waren ook al drie grote betogingen, in oktober en december waren er telkens 100.000 aanwezigen op een nationale betoging. In november waren er lokale betogingen met alles samen 150.000 aanwezigen.

Er was een mediahetze tegen jou en tegen de andere verkozenen van de Socialist Party. Zo werd je verweten rellen goed te praten of nog dat je voor een ‘sovjet systeem’ zou opkomen. Van waar kwam die hetze?

“Een dergelijke beweging van onderaf is natuurlijk een grotere bedreiging voor het kapitalistische establishment dan bewegingen onder controle van een wel erg volgzame vakbondsleiding. We hebben te maken met een uitbarsting van woede, maar ook met een bredere politisering en radicalisering. De regeringspartijen Fine Gael en Labour verliezen een groot deel van hun steun. Er wordt dan maar geprobeerd om het protest en de Socialist Party als ‘gewelddadig’ af te doen om ons te discrediteren en de oude retoriek van het ‘rode gevaar’ wordt nog eens boven gehaald. Maar dit heeft niet gewerkt.

“De aanleiding voor deze hetze was een protestactie in Jobstown, een wijk in Dublin die tot mijn kiesdistrict behoort. In deze buurt werd ik op de dag van de eerste massabetoging tegen de waterbelasting in oktober in het nationale parlement verkozen voor de Anti-Austerity Alliance (AAA). Er was in Jobstown een spontaan protest van 700 omwonenden naar aanleiding van een bezoek van vice-premier Joan Burton. De betogers blokkeerden de wagen van de vice-premier waardoor ze twee en een half uur vast zat. Zelfs indien ze geraakt werd door een waterballon, kan bezwaarlijk het vreedzaam karakter van het protest in vraag gesteld worden. Het ging om mensen die hard geraakt worden door het besparingsbeleid. Ik had aan dit protest deelgenomen en daar maakte het establishment gebruik van om het incident aan de AAA en de Socialist Party toe te schrijven en een hetze op te zetten.”

Op 10 december was er ook op een gewone werkdag een massabetoging. Hoe kan de beweging nu verder gaan?

“De betoging vond op 10 december plaats en nadien volgden enkele cosmetische toegevingen van de overheid. De betoging was een indicator voor het verder verloop van de beweging, onder meer omdat ze op een werkdag plaats vond. We hadden gepleit voor werkonderbrekingen, maar die kwamen er niet. Desondanks waren er 80.000 tot 100.000 betogers voor het parlement. Nu komt het erop aan om de beweging nog beter te organiseren zodat de eerste rekeningen die in april verwacht worden niet betaald worden. Wij pleiten voor een massale niet-betalingscampagne. Met de Socialist Party en de AAA voeren we campagne onder de naam “We won’t pay”. Wij zijn de enigen die opkomen voor een massale niet-betaling om de waterbelasting te stoppen en de regering ten val te brengen. De regering is al enorm verzwakt en het is mogelijk om ze de komende maanden effectief te doen vallen. Een massale boycot van de waterbelasting zou daar een grote rol in spelen.”

Hoe reageert de politieke linkerzijde? Sinn Fein wordt vaak als grootste linkse partij voorgesteld, wat is het antwoord van deze partij?

“De AAA pleit ervoor dat er uit de beweging tegen de waterbelasting en van de linkse krachten bij de volgende verkiezingen kandidaten naar voor geschoven worden om in te gaan tegen de kapitalistische besparingspartijen. Dat kan het begin vormen van de opbouw van een nieuwe linkerzijde die ingaat tegen het systeem.

“Doorheen deze beweging wordt duidelijk dat Sinn Fein een erg opportunistische partij is die amper links kan genoemd worden. De partij spreekt zich sterk tegen de waterbelasting uit, maar ze organiseert er geen strijd tegen en is zelfs geen voorstander van een niet-betalingscampagne omdat dit illegaal is. Sinn Fein probeert zich bij het establishment aan te dienen als mogelijk regeringspartner. Ze zijn evenzeer tegen het besparingsbeleid als Labour dat was toen die partij nog in de oppositie zat. Zodra Labour in de regering zat, was het gedaan met het verzet. Met Sinn Fein zal het niet anders zijn.

“Maar als er geen sterk alternatief is bij de verkiezingen, kan Sinn Fein wel van de huidige stemming profiteren. Dat is waarom het voorstel van AAA voor kandidaten vanuit de massabeweging zo belangrijk is. Het zou een politieke stem geven aan deze nieuwe beweging van onderuit.”