Griekenland: massale betoging tijdens Europees Sociaal Forum

Op zaterdag 6 mei betoogden zo’n 100.000 Griekse arbeiders en jongeren door de straten van Athene. De betoging werd georganiseerd door het Europees Sociaal Forum dat van 4 tot 7 mei in dezelfde stad plaats vond. De omvang van de betoging was indrukwekkend, zelfs met de tradities van de Griekse arbeidersbeweging.

Verslag door Andros vanuit Griekenland

De politie slaagde er eens te meer in om zichzelf belachelijk te maken door aanvankelijk te stellen dat er slechts 15.000 betogers waren. Ze moesten dat cijfer al snel optrekken tot 30.000 en nadien werd enkel gezegd hoe lang de betoging was.

De betogers trokken naar de VS-ambassade om te protesteren tegen het beleid van het VS en het EU-imperialisme in het Midden-Oosten, Irak en Iran. De betogers trokken daarop naar het Griekse parlement om te protesteren tegen het anti-arbeidersbeleid van de regering en de EU.

De sfeer op de betoging was erg strijdbaar. Het gaf de arbeiders een beeld van hun sterkte en het stuurde een krachtige boodschap door heel het land. Het feit dat er zo’n 9.000 activisten uit de rest van Europa kwamen – vooral uit Frankrijk, Italië, Turkije en de Balkan (meer dan 2.000) – vestigde het idee van internationalisme.

Xekinima

Xekinima, de Griekse afdeling van het CWI, voerde campagne voor de betoging van 6 mei en nam deel aan de discussies op het Europees Sociaal Forum (ESF). We maakten 10.000 affiches en 20.000 pamfletten om op te roepen voor de betoging van 6 mei. We hadden ook versies van ons pamflet in het Turks, Italiaans en Engels om te verspreiden op het ESF.

Tegelijk brachten we een kritiek naar voor op het beleid van het ESF en de sociale fora in het algemeen. En dan in het bijzonder over de richting die de sociale fora uitgaan. De slogans van het ESF – tegen oorlog, neoliberalisme en racisme – zijn dermate vaag gemaakt om ervoor te zorgen dat iedereen kan deelnemen aan de activiteiten, ook de sociaal-democratische partijen die een asociaal neolbieraal beleid voeren als ze in de regering zitten.

De sociale fora worden nu nog meer dan vroeger gedomineerd door de partijen van ’Europees Links’, zoals de Franse Communistische Partij, Rifondazione Comunista en de Partij voor Democratisch Socialisme in Duitsland. Heel wat van die partijen namen deel aan regeringen, samen met de sociaal-democratie, waarbij een neoliberaal beleid werd gevoerd.

Die karakteristieken van het ESF ondermijnen de mogelijkheden om met het ESF een rol te spelen in het verenigen van de arbeiders tegen het neoliberaal beleid dat in Europa en internationaal wordt gevoerd. Enkel een radicale anti-kapitalistische aanpak en socialistische ideeën kunnen een programma aanbieden waarmee we stappen vooruit kunnen zetten in de strijd tegen de gevolgen van het kapitalisme. Xekinima en het CWI namen deel aan de activiteiten van het ESF, maar gaven tegelijk een openlijke kritiek.

De rest van de linkerzijde

Andere linkse groepen in Griekenland hebben geen dergelijke opstelling. De organisaties die deelnamen aan het Grieks Sociaal Forum en het recente ESF in Athene, gaven geen kritiek of enkel een zachte kritiek. Zelfs organisaties die zich op het trotskisme baseren, zoals de IST (rond de Britse SWP) of het USFI (rond het Franse LCR), proberen een kunstmatig optimisme naar voor te brengen over de toekomst en de rol van de sociale fora.

Organisaties die kritisch staan tegenover het Grieks Sociaal Forum en het ESF, zoals de Griekse KP en maoïstische groepen, beslisten om niet deel te nemen aan de activiteiten en bleven buiten staan om van daaruit iedereen te bekritiseren die deelnam aan het ESF. Daarmee sluiten ze zichzelf wel af van de duizenden arbeiders die deelnamen aan de acties die werden georganiseerd in het kader van het ESF. De Griekse communistische partij raakte in paniek in de week voor de betoging en begon een campagne om alle affiches voor het ESF te overplakken. Dat was tevergeefs. De maoïsten organiseerden een “tegen-forum” en een “tegen-betoging” met zo’n 500 deelnemers.

Het blad van de KP bracht op 7 mei een verslag van de betoging in een kort artikel waarin stond dat er 7.000 aanwezigen waren…

Perspectieven

Voor de bijeenkomst van het ESF in Athene, waren de organisatoren vrij pessimistisch over de toekomst van het ESF. Dat was in het bijzonder het geval na de derde bijeenkomst van het ESF in Londen. Dat werd gedragen door de Londense burgemeester en Livingstone en een alliantie rond de Britse SWP. Veel activisten waren ontgoocheld door het Londense ESF. De bijeenkomst in Athene heeft de hoop echter opnieuw doen opleven.

Op het ESF in Athene werd een resolutie goedgekeurd waarin wordt opgeroepen tot meer gecoördineerde actie in Europa, in het bijzonder op het vlak van oorlog en racisme. Er wordt opgeroepen tot een actieweek van 23 tot 30 september tegen oorlog en een actiedag op 7 oktober om te protesteren tegen racisme en om op te komen voor de rechten van asielzoekers.

Dat zijn positieve initiatieven, maar ze zijn onvoldoende. De organisatoren van het ESF probeerden te vermijden dat dringende sociale thema’s werden opgenomen. Rond armoede, ongelijkheid, uitbuiting of de aanvallen op de pensioenen werd amper iets gezegd. Bovendien werd vermeden om een idee naar voor te brengen van strijdmethoden tegen het neoliberaal beleid. Festivals, actiedagen, kleurrijke protesten,… kunnen nuttig zijn. Maar zonder stakingen en massaprotesten van honderdduizenden arbeiders en jongeren in Europa, zullen de kapitalisten in Europa en elders hun beleid gewoon verder zetten.

Voor basismilmitanten zal het steeds duidelijker worden dat het kapitalisme niet “humaan” kan worden. Oorlog, racisme, armoede en honger zullen onder het kapitalisme nooit verdwijnen.

Xekinima had op de betoging van 6 mei in Athene een uitstekende delegatie met zo’n 400 aanwezigen. Zowel ouderen als jongeren, Grieken als migranten namen er aan deel. Er waren ook leden van onze internationale uit Groot-Brittannië, België, Ierland en de voormalige Sovjetunie. Onze delegatie werd door iedereen opgemerkt omwille van haar strijdbaarheid en het feit dat we goed georganiseerd waren.

Onze campagne voor de betoging en het ESF was een bijzonder intensieve campagne die we voerden op 8 dagen tijd, omwille van de onderbreking in de paasvakantie. Tijdens onze campagne en onze interventie op het ESF verkochten we meer dan 1.000 exemplaren van ons blad en haalden we meer dan 1.300 euro strijdfonds op. Bovendien gaven veel mensen aan geïnteresseerd te zijn in onze ideeën en om eventueel mee te werken door onze rangen te vervoegen.

Delen: Printen: