Meer dan 120.000 deelnemers aan Wereld Sociaal Forum in Mumbai (Bombay)

Verslag vanuit Mumbai door onze correspondent ter plaatse, Kevin Simpson, Mumbai, 18 januari

De meeste deelnemers kwamen uit de armste regio’s van India en andere Aziatische landen als Pakistan, Zuid-Korea, Tibet en de Filippijnen. De plaats van het gebeuren is een terrein van NESCO in Mumbai (de naam van de stad Bombay). Iedere dag worden in stoffige wegen op het terrein gevuld met duizenden deelnemers die protesteren en betogen rond hun eigen problemen en condities. Dalits, etnische minderheden uit landelijke gebieden, gehandicapten, vrouwengroepen,… allemaal protesteerden ze al. Er waren ook enkele honderden vakbondsmilitanten aanwezig die vertellen over de verschrikkelijke voorwaarden waaronder ze werken als gevolg van de uitbuiting door grote multinationals en lokale kapitalisten.

WSF programma onvoldoende

Jammer genoeg zullen velen die op zoek zijn naar een antwoord bij de organisatoren van het WSF en de sprekers op de verschillende meetings geen programma vinden voor een effectieve strijd tegen massale werkloosheid, armoede en discriminatie. Desondanks gingen duizenden activisten, arbeiders en jongeren op zoek naar antwoorden in de duizenden informele discussies waarbij ervaringen uitgewisseld werden in een poging om een strategie te ontwikkeling die op succesvolle wijze ingaat tegen hun slechte levensomstandigheden.

Op het WSF is er een gedrukt overzicht van meetings waarbij dit overzicht meer dan 200 bladzijden telt, en letterlijk duizenden meetings aankondigt voor het 6-dagen durende Forum. Maar zelfs meetings die voorzien zijn op 20.000 aanwezigen, hebben slechts een paar honderd aanwezigen. Dit komt vooral omdat veel van de vergaderingen niet aantrekkelijk zijn voor de aanwezigen en geen antwoord bieden op de problemen waarmee zij geconfronteerd worden.

De grotere meetings hebben telkens minstens 10 sprekers die de aanwezigen aanspreken met termen die niet begrepen worden door de aanwezige arbeiders, boeren en jongeren. Veel grote meetings worden gedomineerd door politieke activisten, NGO-leiders en een kleine laag van mensen die op zoek zijn naar een manier om te vechten tegen de condities waarin ze leven. Intussen gaat de "betoging van betogingen" buiten de meetings gewoon verder.

Nood aan een socialistisch antwoord

Zoals V. Prakash, de voorzitter van de United Labour Federation, aan CWI-leden zei: "De officiële debatten wisselen enkel de klachten uit van verschillende sectoren die geconfronteerd worden met uitbuiting. Als de aanwezigen vragen: ‘hoe kunnen we dingen veranderen’, antwoorden de officiële sprekers enkel met de opmerking dat ze zich naar het volgende debat moeten haasten. Zo’n bijeenkomst van het WSF kan geen ideologisch antwoord bieden en de nodige banden smeden van basismilitanten die opkomen tegen de voorwaarden die door dit systeem worden opgelegd."

Op een meeting van de belangrijkste linkse partijen, waar ook de Italiaanse PRC-leider Bertinotti sprak, naast vertegenwoordigers van de CPI en de CPI(M) uit India, was er geen enkele spreker die naar voor bracht voor welk soort samenleving men opkomt. De woorden ‘socialisme’ en ‘communisme’ kwamen niet over hun lippen. Bertinotti ging nog het verst: "We hebben een nieuwe politiek nodig en een nieuwe beweging voor de nieuwe situatie". De spreker van de CPI feliciteerde de linkse partijen omdat ze aanwezig waren op deze gebeurtenis en zo "decennia lang wantrouwen tegenover elkaar" achter zich lieten. Ze gaf echter niet aan op basis van welk programma of gemeenschappelijk akkoord dit vertrouwen is opgebouwd, vooral omdat dit niet bestaat.

Niet-gouvernementele organisaties

Het WSF wordt gedomineerd door leden van Niet-gouvernementele organisaties (NGO’s). Terwijl er in de NGO’s veel toegewijde activisten zijn, spelen de NGO-leiders een negatieve rol in de arbeidersbeweging in Azië. Met Westerse steun hebben ze een hele laag van potentiële activisten afgeleid met de belofte van jobs en een persoonlijke oplossing voor hun problemen. Terwijl de NGO’s veel nuttig materiaal produceren met cijfers over de verschrikkelijke condities waarin de arbeiders en arme boeren er leven, betekenen ze in de praktijk een hindernis voor het organiseren van een vastberaden strijd ertegen. Jammer genoeg zijn er veel NGO-leiders die vroeger goede vakbondsmilitanten waren, vandaag in een positie terecht gekomen dat ze een groot budget van hun organisatie controleren en op die wijze corrupt worden.

Het waren de NGO’s die de meeste mensen meebrachten en veelal betaald hebben voor de aanwezigheid. Het staat vast dat velen van de duizenden aanwezigen meegebracht werden, maar niet wisten naar welk soort gebeurtenis ze gingen en zeker niet de bedoeling hadden om mee te discussiëren. Veel NGO-leiders mobiliseerden hun "leden" enkel om hun eigen belang aan te tonen en te concurreren met andere NGO’s op het WSF… In een aantal gevallen maakten NGO’s miljoenen rupees winst door de contracten om het WSF van goederen en diensten te voorzien…

Onder de afgevaardigden zijn er echter duizenden die op zoek gaan naar antwoorden voor hun problemen. Veel van de jongeren beschouwen zichzelf als zijnde louter tegen het neo-liberalisme en globalisering, en hebben vragen over de mogelijkheid van een "humaner" kapitalisme. Maar anderen zijn bewust anti-kapitalistisch en zoeken naar socialistische ideeën.

Het Committee for a Workers’ International (CWI) brengt een alternatief naar voor

Het Committee for a Workers’ International is op het WSF aanwezig met leden uit India, Sri Lanka, Rusland, Australia, Oostenrijk, Groot-Brittannië en Zweden. We verspreidden zo’n 40.000 pamfletten (in het Engels, Tamil en Hindi) waarin we uitleggen waarom socialisme een alternatief vormt. We zijn de enige politieke groep die dat soort materiaal heeft geproduceerd voor deze gebeurtenis.

Vandaag verkochten we op 1 meeting alleen 121 nummers van ons Indisch blad ‘Dudiyora Horaata’ (Arbeidersstrijd), vooral aan arme boeren uit Karnataka in India. Veel arbeiders en jongeren waren enthousiast over ons materiaal en namen deel aan levendige discussies. Het jarenlange verraad van de communistische partijen in India heeft ertoe geleid dat een laag jongeren op zoek gaat naar anti-kapitalistische en socialistische ideeën in de vorm van een nieuwe partij.

Op een CWI-meeting die we vandaag organiseerden over de politieke situatie in Sri Lanka, met sprekers van de United Socialist Party (zusterpartij van de LSP in Sri Lanka), sloten twee arbeiders uit Tamil Nadhu uit het zuiden van India aan bij onze organisatie, Nieuw Socialistische Alternatief. Eén van hen zei hoe zijn moeder in het Tamil-gebied in Sri Lanka was geboren en dan verhuisde naar Tamil Nadhu, omwille van de burgeroorlog hadden ze sinds 1978 geen contact met hun familie! De kameraad zei: "Al sinds dan lijden we onder de onderdrukking van de Tamil-bevolking ginder. We sluiten bij jullie aan omdat we revolutie willen in Sri Lanka én India."

Het zijn zo’n arbeiders en jongeren aan wie wij onze politieke uitleg willen doen en onze campagnes naar voor brengen die we voeren tegen de kapitalistische uitbuiting en onderdrukking in Azië en elders in de wereld.

Delen: Printen: