Volgt na Frankrijk de rest van Europa?

We zien overal in Europa aanvallen van regering en patronaat op de arbeidscondities, de lonen, uitkeringen, pensioenen,… Het is niet enkel in Frankrijk dat wordt geprobeerd om een maximum aan flexibiliteit op te leggen aan de arbeiders door de arbeidsovereenkomsten te ondermijnen en jobonzekerheid op te dringen.

In Duitsland heeft de nieuwe regering van christen-democraten en sociaal-democraten een eigen versie van de CPE klaarliggen die nog erger is dan in Frankrijk. In Duitsland wordt voorgesteld om de proeftijd uit te breiden van 6 maanden tot 2 jaar voor iedere arbeider, los van zijn leeftijd of de grootte van het bedrijf. Eerder was er ook al het voorstel om de brugpensioenen aan te pakken, de arbeidsduur te verlengen en de verhoging van de pensioenleeftijd van 65 tot 67 jaar.

We zien echter ook dat er in heel Europa verzet groeit tegen het neoliberale beleid. Op 15 maart was erin Griekenland een algemene staking tegen de verhoging van het aantal niet-statutaire contracten in de openbare diensten, de veralgemening van overwerk en om loonsverhoging te eisen.

In Groot-Brittannië was er op 28 maart een stakingsdag van het personeel in de openbare diensten. 1,5 miljoen arbeiders staakten tegen de verhoging van de pensioenleeftijd. Het was de best opgevolgde staking in de openbare diensten sinds de algemene staking van 1926!

In Duitsland staakten de ambtenaren in de regionale deelstaten tegen de verhoging van de wekelijkse arbeidsduur van 38,5 uur tot 40 uur.

De overwinning tegen de CPE in Frankrijk is een waarschuwing voor de patroons en de regeringen! Laat er ons gebruik van maken in de vele strijdbewegingen in Europa… en wellicht binnenkort ook in België!

Delen: Printen: