Frankrijk: strijd loont! Kom op voor je toekomst: verzet is nodig

Frankrijk: strijd loont!

Het aanhoudende protest van studenten tegen de CPE (“Contrat Première Embauche”) hield Frankrijk wekenlang in de ban. Deze asociale regeringsmaatregel had als doel de arbeidscondities van jonge arbeiders hard aan te pakken in het voordeel van het patronaat. Het onzeker statuut van deze contracten opleggen, vormde een druppel die de emmer deed overlopen. Het leidde tot een golf van betogingen en bezettingen die de Franse regering uiteindelijk op de knieën dwong.

Laurent Grandgaignage

Gevolgen van neoliberaal beleid worden concreet

Overal in Europa zien we aanvallen op de lonen en arbeidsvoorwaarden. Vaste contracten worden vervangen door onzekere en flexibele nepjobs. Interimarbeid is daar een goed voorbeeld van: slechts een minderheid van de interimmers heeft perspectief op een vast contract.

De onzekerheid over de toekomst – de mogelijkheid om opnieuw in de werkloosheid te vervallen – knaagt bij heel wat jongeren en arbeiders. Zeker in Frankrijk, waar volgens officiële cijfers 10% van de actieve bevolking werkloos is. De jeugdwerkloosheid bedraagt er zelfs 22%!

In Frankrijk is er al langer ongenoegen tegen het neoliberale beleid. Het Franse “Non” bij het referendum over de Europese grondwet was daar een uiting van. Maar toch gaan regering en patronaat volop op zoek naar nieuwe manieren om hun belangen en winsten veilig te stellen.

De maatregel die de regering De Villepin wilde doorvoeren, moest ervoor zorgen dat werknemers onder de 26 jaar zonder motief noch opzeg ontslagen kunnen worden. Dit was de spreekwoordelijke druppel…

Miljoenen studenten en arbeiders kwamen op straat en stelden te volharden zolang de CPE niet ingetrokken werd. De vastberadenheid en omvang van het protest bracht de positie van Chirac en co. stevig aan het wankelen, waardoor ze uiteindelijk moesten toegeven. Strijd loont!

Jongeren vooraan in de beweging

De rol van de studenten en scholieren in deze beweging was cruciaal. Ongeveer de helft van de universiteiten en een kwart van de secundaire scholen werd bezet. Er waren betogingen in meer dan 150 steden.

Dit gaf een duidelijk signaal. De dynamiek van de jongerenacties werd snel opgevolgd door de arbeiders en de vakbonden. Ook in België is er verzet tegen sociale afbraak. Vorig jaar was er de beweging tegen het Generatiepact. Nu zijn er de belangrijke hervormingen in het Nederlandstalig hoger onderwijs. Ook daartegen is er verzet. Weliswaar op een kleinere schaal, maar dat maakt het verzet niet minder belangrijk.

De recente besparingsplannen van Vandenbroucke (SP.a) in het hoger onderwijs zijn verontrustend. VDB stelt maatregelen voor die het onderwijs op maat moeten maken van de bedrijfswereld, het bevriezen van het (reeds ontoereikende) onderwijsbudget, outputfinanciering, … Kortom, een neoliberaal project waarbij studenten en personeel in de toekomst de dupe zullen zijn.

De strijd in Frankrijk leert ons dat eengemaakt verzet van studenten en arbeiders resultaten kan opleveren. Samen staan we sterk tegen de aanvallen van regering en patronaat, dus zullen we ook samen moeten vechten om verdere afbraak van onze sociale verworvenheden een halt toe te roepen.

Delen: Printen: