Artikel door Chris Gray, Socialist Alternative

blackDe nood aan een nieuwe zwarte vrijheidsbeweging bleek doorheen de bijna drie maanden van heldhaftig jongerenprotest in Ferguson. Zoals de moord op Emmett Till in 1955 mee de aanleiding gaf tot de burgerrechtenbeweging, is nu ook de moord op Mike Brown symbool voor het systematische geweld en de onderdrukking van miljoenen kleurlingen in de VS.

Het volledige proces van een onderzoek geleid door de top van de politie waarbij het onderzoek geheim werd gehouden, heeft niet tot gerechtigheid geleid. Wij eisen een onafhankelijk onderzoek door organisaties van de zwarte gemeenschap en de bredere arbeidersklasse, denk maar aan vakbonden. We willen een democratisch verkozen raad van toezicht die de macht heeft om politiegeweld aan te pakken. Deze raad zou de macht moeten hebben om agenten aan te werven en te ontslaan en om onafhankelijke  onderzoeken te starten.

De enige manier om gerechtigheid te bekomen is door de sterkst mogelijke beweging op straat uit te bouwen. Dit zou gepaard moeten gaan met een massale campagne van protestacties – met inbegrip van stakingen waar mogelijk. Steeds opnieuw zagen we dat rechtbanken gedwongen worden om beslissingen te nemen op basis van opinies onder de bevolking en niet zozeer op basis van wat in individuele dossiers voorligt. De rechtbanken willen immers vermijden dat ze hun autoriteit verliezen.

Er waren verschillende massale solidariteitscampagnes in gerechtelijke zaken zoals die van Big Bill Haywood in 1907, Huey Newton in 1968 en Mumia Abu-Jamal in 1999. Deze zaken werden algemeen gezien als onderdeel van bredere politieke processen in de samenleving, net zoals dit nu het geval is met de moord op Mike Brown. Bij het massaprotest in de genoemde zaken moest de heersende klasse toegeven uit angst van sociale explosies.

Nieuwe zwarte organisaties en organisaties die opkomen voor sociale rechtvaardigheid, zoals vakbonden, moeten het protest naar aanleiding van de moord op Mike Brown organiseren. Door miljoenen werkenden in massabetogingen te organiseren en de unieke macht van werkenden binnen het kapitalistische systeem effectief te benutten, kan veel bereikt worden. Daar zagen we al een klein voorbeeld van toen zwarte en blanke arbeiders van UPS in Minneapolis overgingen tot een spontane solidariteitsstaking met de beweging in Ferguson. Onder de slogan ‘Hands Up, Don’t Ship’ weigerden ze nieuwe schilden voor de oproerpolitie van Missouri te verzenden (Labor Notes, 26 augustus 2014).

Dergelijke acties vertrekken van de oude slogan ‘Wie een van ons raakt, raakt ons allemaal’. Er wordt erkend dat dezelfde gemilitariseerde politie uit Ferguson zal ingezet worden tegen stakingen en sociale bewegingen zoals Occupy Wall Street. Tegelijk bieden dergelijke acties voor blanke arbeiders een mogelijkheid om hun solidariteit te betuigen en daarmee de retoriek van de gevestigde media over een ‘rassenoorlog’ te doorprikken.

Opgedreven repressie in de VS is direct verbonden met het feit dat we in een van de economisch meest ongelijke samenlevingen uit de menselijke geschiedenis leven. De ongelijkheid is nog scherper als het bekeken wordt aan de hand van huidskleur en gender. In 2010 had een gemiddeld blank gezin zes keer zoveel eigendommen (huizen, auto’s, spaargeld, inkomen) als zwarte en Latino gezinnen (NY Tumes, 28 april 2013). Voor elke dollar die een man verdient, krijgt een vrouw amper 77 cent. De kloof is nog groter voor vrouwen van Afro-Amerikaanse of Latino afkomst. Zij verdienen respectievelijk 64 en 56 cent voor elke dollar die door een blanke man wordt verdiend.

Revolutionairen hebben steeds gewezen op het verband tussen racistische staatsrepressie en de klassensamenleving. In 1966, toen veel radicale Afro-Amerikaanse activisten het socialisme opnamen, kwam het tienpuntenprogramma van de Black Panther Party op voor volledige tewerkstelling gefinancierd door sociale programma, het stopzetten van de oorlog in Vietnam en het stopzetten van politiegeweld en een nieuw proces voor alle zwarte gevangenen maar dan door rechtbanken van de zwarte gemeenschap. We hebben vandaag een gelijkaardige benadering nodig. Bewegingen zoals de strijd voor een verhoging van het minimumloon tot 15 dollar per uur bieden een kans om miljoenen werkenden in actie te brengen. Een dergelijke beweging die banden heeft met de bredere arbeidersbeweging, zou een sterker instrument in de strijd tegen politiegeweld zijn dan gelijk welke liberale NGO of Democratische politicus.

Een nieuwe zwarte vrijheidsbeweging kan opgebouwd worden en een volledige nieuwe generatie van jonge kleurlingen meetrekken. Deze generatie is volledig vervreemd door het Amerikaanse kapitalisme. Een nieuwe beweging zou een brug proberen te vormen naar het brede ongenoegen van miljoenen mensen tegen de topmanagers en Wall Street en naar de enorme ontgoocheling in het politieke stelsel. Door te bouwen aan een momentum op straat, op de werkvloer en op de campussen, kan een dergelijke beweging uiteindelijk ook onafhankelijke kandidaten naar voor brengen bij de verkiezingen waarbij onze eisen op het politieke terrein worden gebracht. De aandacht voor verkiezingen kan dan als megafoon voor de beweging gebruikt worden.

Om te bouwen aan een nieuwe massale bevrijdingsbeweging eisen we:

  • Stop racisme en politiegeweld. Voor eengemaakte strijd tegen onderdrukking, vernedering en uitbuiting van werkenden, jongeren, migranten en kleurlingen!
  • Gerechtigheid voor Mike Brown, Trayvon Martin en alle andere slachtoffers van het racistische gerechtelijk systeem!
  • Stop het economische racisme: 15 dollar minimumloon per uur, betaalbare huisvesting, gegarandeerde werkgelegenheid, gezondheidszorg en onderwijs!

Om het politiegeweld, racisme en armoede te stoppen, moeten we de oorzaak ervan aanpakken. Die vinden we in het systeem zelf, het kapitalisme. Het volledige systeem, zowel in de VS als de rest van de wereld, is gebaseerd op uitbuiting en onderdrukking van gewone mensen. Dat is hoe het kapitalisme werkt: werkenden verarmen en worden onderdrukt, terwijl de rijkdom aan de top van de samenleving zich opstapelt. Het protest in St Louis en Ferguson toont het potentieel van een nieuwe en levendige beweging die ingaat tegen het kapitalisme en de kwestie van systeemverandering op de agenda zet. Een socialistische wereld is mogelijk!