INBEV: 1,024 miljard euro winst in 2005… 31 miljoen euro afscheidspremie voor 3 topmanagers

Inmiddels werden in België alleen al meer dan 500 ontslagen en de sluiting van de brouwerijen in Hoegaarden en Molenbeek aangekondigd. Een van de slogans van Inbev is dan ook “going from bigger to best”. Inbev is wereldwijd al de grootste bierbrouwer, maar concurrenten Anheuser-Busch en SABMiller zijn winstgevender met een kleiner volume. Er moet met andere woorden nog meer winst worden gemaakt, uiteraard het liefst op de kap van het personeel. Wanneer het gaat om afscheidspremies voor topmanagers, meet men blijkbaar met andere maten en gewichten.

Luc Janssens

31 miljoen euro afscheidspremie voor 3 topmanagers

De families Spoelberch, de Mevius en Vandamme – de belangrijkste aandeelhouders van Inbev – bezitten een vermogen van 7,357.577.790 miljard euro en zijn hiermee veruit de rijkste families van België…

In oktober vorig jaar kwam de eerste herstructurering: 45 bedienden van het hoofdkantoor in Leuven worden ontslagen. Terwijl de onderhandelingen nog lopen, krijgen in december 45 werknemers effectief hun ontslagbrief. Eind november wordt dan een tweede herstructurering in België aangekondigd. Hierbij zou de brouwerij in Hoegaarden en Molenbeek sluiten en vallen er in zowat alle vestigingen ontslagen. Terwijl deze herstructurering nog aan de gang is, kondigt Inbev op 24 februari (op een bijzondere ondernemingsraad) een volgende herstructurering aan met in totaal 360 ontslagen in Europa, waarvan 201 in België. Het zwaartepunt ligt ditmaal in Jupille, waar de administratie wordt gedelokaliseerd naar Tsjechië en Hongarije.

En daar houdt het niet bij op. Een week later kondigen ze nog maar eens meer dan 200 ontslagen aan in Duitsland, Frankrijk, Nederland en Groot-Brittanië, en wordt duidelijk gemaakt dat er nog herstructureringen komen. De Belgische vestigingen zouden het komende jaar buiten schot worden gehouden, op 5 ontslagen na. Maar wat na dat jaar? Een volgende ronde voor de Belgische vestigingen? Door de herstructurering in verschillende fasen door te voeren en door te delokaliseren speelt Inbev de verdeel-en-heersstrategie uit. Op deze manier probeert het arbeiders van verschillende vestigingen tegen elkaar op te zetten. Een methode die Inbev zal blijven gebruiken om de arbeids- en loonvoorwaarden van het personeel (uiteraard uitgezonderd de topmanagers) aan te vallen.

De reacties bleven niet uit. Na de bekendmaking van de sluiting van de brouwerij in Hoegaarden, betoogden 3.000 mensen door het dorp. Na de bekendmaking van de ontslagen in Jupille, stelden de bisschop van Luik en de hulpbisschop van Namen in een interview: “Als de economische wetten geen rekening houden met de mens, moeten die wetten veranderen. Het banenverlies stapelt zich op. Gisteren Arcelor, vandaag Inbev. Wat zal het morgen zijn? Is dit de Europese kant van de mondialisering van de economie? Dit beroert ons. Samen met de slachtoffers, hun families, hun collega’s en veel burgers zeggen wij: als de financiele logica zoveel lijden veroorzaakt, is ze onmenselijk en moet ze veranderen.”

De logica van het huidige systeem bestaat er inderdaad uit dat alles ten dienste staat van de winst. Om de winsten te verhogen, worden werknemers op straat gezet. Her en der hoor je dat we machteloos staan tegenover de willekeur van de multinationals. We horen politici uitroepen dat het een schandaal is, maar als puntje bij paaltje komt, “kunnen ze er niets aan doen”. Of is het hen er eerder om te doen hun (toekomstig) zitje in de raad van bestuur veilig te stellen? Waarom horen we niets van Jean-Luc Dehaene die in de Raad van bestuur van Inbev zit? Geen commentaar? Even enkele krokodillentranen en dan verder… met het aanvallen van onze lonen en pensioenen.

Alhoewel multinationals als Inbev inderdaad een grote macht hebben, betekent dat niet dat zij zomaar kunnen doen wat ze willen. Maar om hen tegen te houden, moet er wel een krachtsverhouding worden opgebouwd. Het is dan ook noodzakelijk om een antwoord te geven op de verdeel-en-heersstrategie van Inbev. Hiervoor is een gezamenlijk lokaal en Europees actieplan nodig, bediscussieerd op de werkplaatsen, met als centraal punt de strijd voor elke job.

Maar zelfs wanneer dit tot een overwinning leidt, is dit maar tijdelijk. Zolang we in een kapitalistisch systeem leven, zal de winst belangrijker zijn dan de mensen en is de volgende aanval maar een kwestie van tijd. Gedeeltelijke, kortstondige overwinningen op multinationals zoals Inbev zijn mogelijk mits het opbouwen van een krachtsverhouding. Een langdurige fase van systematische toegevingen door de multinationals – zoals tot op zekere hoogte gebeurde tijdens de golden sixties – is in deze fase van het kapitalisme echter uitgesloten. Dat vergt een fundamentele breuk met het huidig systeem en de opbouw van een socialistische maatschappij.

Delen: Printen: