Protest tegen de jacht op strijdbare delegees en voor reintegratieplicht!

Op 8 maart organiseerde het ACV een betoging tegen de jacht op delegees naar aanleiding van de uitspraak in het proces van Maria Vindevoghel (Flight Care) en het ontslag van ABVV-delegee Bert Verhoogen (DHL). De socialistische en liberale vakbonden waren aanwezig. Er verzamelden zo’n 500 personen aan de kerk te Zaventem. De betoging zwol nog aan tot zo’n 1.000 man tijdens een parcours door Zaventem, via DHL naar de vertrekhal van de luchthaven. In de vertrekhal waren er enkele toespraken gehouden.

Kristof Van Brabant

Behalve werknemers van Flight Care namen arbeiders van de NMBS deel, Antwerpse dokwerkers en delegaties van Sidmar, Bayer, Degussa, Aviapartner (het concurrerende bedrijf van Flight Care), MIVB, De Lijn, ISS etc… Dit toont de solidariteit. Hetgeen met Maria of Bert gebeurde, kan morgen evengoed in andere bedrijven. Op de betoging werd gepleit voor reïntegratieplicht bij onwettige afdanking, zoals dat bestaat in de omringende landen.

Uiteraard is LSP daar voorstander van. Het is een bewuste taktiek van het patronaat en hun managers om de meest strijdbare arbeiders eruit te gooien om elk verzet tegen het neoliberaal model te breken. De burgerlijke rechtbanken spelen doorgaans onder één hoedje met het patronaat. Zelfs met de beste sociale wetgeving bereiken we niets als dat niet geschraagd wordt door een krachtsverhouding op de werkvloer, in de sectoren en op nationaal vlak.

De betoging legde meteen een aantal zwakheden bloot. Veel werknemers van bedrijven in of rond de luchthaven waren nauwelijks of zelfs niet op de hoogte van de actie. Een tweede zwakheid was dat tijdens de strijdbare speeches geen actieplan naar voor werd geschoven om deze strijd verder te zetten. LSP is voorstander van democratische en strijdbare vakbonden. Dit kan enkel indien zoveel mogelijk werknemers betrokken geraken in het proces van discussie over een actieplan. Een belangrijke conclusie zou zijn dat de syndicale beweging nood heeft aan een politieke vertaling van haar eisen via een eigen politiek instrument. Dat bleek ook uit discussies met heel wat militanten en delegees van diverse sectoren. Doorgaans stelden zij over deze of gene secretaris: "dat is een SPa-er, dus daar moeten we niets van verwachten".

Bij dit soort evenementen is de staatsveiligheid nooit veraf. Sinds haar falen in de zaak Fehriye Erdal wordt radicaal links blijkbaar extra in de gaten gehouden. Wij hebben geen enkele band met Erdal of haar partij. Integendeel, wij hebben ons altijd verzet tegen de methoden van deze organisatie. Maar dat is blijkbaar nog niet doorgedrongen tot de staatsveiligheid. Na de betoging van 8 maart werden een 10-tal LSP-militanten aan een identiteitscontrole onderworpen. Erdal bleek er niet tussen te zitten…

Nadien werd een lid appart genomen, ondervraagd en er werd hem verteld dat LSP zou aanzetten tot rellen en een bende heethoofden zijn. Tot daar hun "analyse" die al even correct blijkt te zijn als de efficiëntie waarmee Erdal werd geschaduwd. De betrokken LSP-militant werkt op de luchthaven en er werd gedreigd om zijn naam door te geven aan BIAC, tenzij de militant zou helpen met "informatiewinning" indien er "iets louche" gebeurt…

In tegenstelling tot deze achterbakse technieken van de "CID-terrorisme, afdeling Airport, gerechtelijke dienst Brussel-Asse", baseert LSP zich op het politiek bewustmaken van de arbeiders en hun gezinnen en dit met een open en eerlijk vizier.

Delen: Printen: