Verzet tegen oorlog, uitbuiting en kapitalisme

3 jaar oorlog in Irak: chaos en miserie voor Irakezen, besparingen voor Amerikaanse arbeiders

Reeds voor het uitbreken van de oorlog in Irak, op 20 maart 2003, werd massaal geprotesteerd in heel de wereld. Wij hebben daarbij geprobeerd om het verzet te versterken, onder meer met onze oproep voor jongerenacties op Dag X, het begin van de oorlog. Maar ook door te wijzen op het belang van de arbeidersbeweging in de anti-oorlogsbeweging. Miljoenen betogers tegen de oorlog volstonden niet om die tegen te houden. Een massale stakingsbeweging samen met miljoenen betogers, had wel een verschil kunnen maken omdat het de kapitalisten zou raken waar het pijn doet: in hun winsten.

Boris Van Acker

De regering-Bush was vastberaden om haar politieke en economische dominantie in stand te houden. De brutale kolonialisering van Irak zou gaan om een strijd tussen goed en kwaad, de verdediging van de democratie tegen het terrorisme en moslimfundamentalisme. Dit bleek een leugen te zijn.

De oorlog in Irak heeft geleid tot meer dan 100.000 Irakese doden. De propaganda ter verdediging van de gruwelijke invasie heeft bovendien gezorgd voor een wereldwijde demonisering van moslims. Iedere moslim wordt voorgesteld als een fundamentalistische terrorist, wat alleen leidt tot meer verdeeldheid onder de arbeidersklasse. Reactionaire krachten kunnen hierop teren, zoals schimmel groeit op rotheid.

De brutale bezettingsoorlog in Irak is de militaire verderzetting van de neoliberale politiek. Die politiek maakt de tegenstellingen tussen de elite en de gewone arbeiders groter. De reactie op verschillende tragische humanitaire rampen zijn daar een pijnlijk bewijs van.

Het gebrek aan interventie of bescherming leidde tot 230.000 slachtoffers bij de tsunami in Zuid-oost Azië, 80.000 doden bij de aardbeving in Pakistan en Kasjmir, 4.000 doden en vermisten bij de orkaan Katrina in de VS,… Dat is de tol van een beleid ten dienste van de rijke elite.

De bezetting van Irak kostte reeds 75 miljard dollar en iedere maand komt daar 1 miljard dollar bij. Tegelijk worden de beloofde sommen voor de heropbouw van door rampen getroffen gebieden niet of amper betaald. In de VS wordt bespaard op sociale uitgaven voor gezondheidszorg, onderwijs,… Enkel het defensiebudget blijft schaamteloos stijgen.

De logica van sociale afbraak is niet beperkt tot de VS, het is een wereldwijd fenomeen. Arbeiders en jongeren worden uitgebuit om de winsten van de machtige multinationals te verhogen. Tegenover deze logica is er nood aan een socialistisch alternatief dat vertrekt van de behoeften van de meerderheid van de bevolking en niet van de winsten van een kleine minderheid.

Wij komen op tegen het kapitalistisch systeem dat enkel uitbuiting, armoede en oorlog te bieden heeft. Haal de troepen weg uit Irak, stop de bezetting!

Delen: Printen: