Exclusief ooggetuigenverslag uit Bagh en Rawalakot (Kasjmir). Overal dood en vernieling.

De eerste mediaberichtgeving had het over het feit dat vooral Muzafarabad, de hoofdstad van het door Pakistan bezette deel van Kasjmir, hard was getroffen. De beperkte hulpoperatie van de regering was op deze stad gericht. Maar dan werd ook bekend hoe de situatie in het district Bagh was en werden de vernielingen daar in beeld gebracht door een cameraploeg.

Jamal, lid van ‘Socialistische Bevrijding’ (onze zusterorganisatie in Kasjmir)

Als reactie op de berichtgeving vanuit Bagh begonnen heel wat mensen in de stad waar ik woon (Kotli) voedsel, water, dekens en geld te verzamelen om dit te voet over te brengen naar Bagh. Er kwam geen reactie van de lokale autoriteiten in Kotli. We spraken met een aantal mensen van de lokale gezondheidsdienst en beslisten om samen naar Bagh en Rawalakot te gaan om te zien wat er allemaal nodig is in de regio.

We vertrokken maandagochtend voor de zonsopgang en kwamen ‘s nachts rond 2u30 terug. Het duurde vijf uur om de 100 kilometer tot Bagh af te leggen.

“Alsof een gigantische hand de stad met de grond gelijk maakte”

Ik had me verwacht aan grootschalige vernielingen, maar ik was niet voorbereid op wat ik te zien kreeg. Het was alsof een gigantische hand de stad met de grond had gelijk gemaakt. Het ergste was dat er maandag nog geen hulp was georganiseerd door de autoriteiten. Een half miljoen Kasjmiri in Bagh en de omgeving van Bagh, worden door de regering van Musharraf aan hun lot overgelaten. Er is geen centrale coördinatie in Bagh om de hulpoperatie te organiseren. Jamati Islami en Lashkar-e-Taiba, twee reactionair islamitische groepen in Pakistan die steevast de sectaire verdeeldheid stimuleren, hebben er wel kleine kampen opgezet.

Het is onmogelijk om in het centrum van de stad te raken omdat de wegen kapot zijn. Het lokale ziekenhuis is compleet verwoest en gewonde personeelsleden hebben de stad verlaten omdat er geen hulp kwam.

Overal zie je dood en vernieling. Er liggen overal lijken die beginnen te ontbinden. Er zijn geen telefoons, geen water, geen elektriciteit. Honderden jonge vrouwen van arme afkomst, stierven in de religieuze madrassa scholen waar ze hoopten enig onderwijs te genieten om mogelijk uit de armoede te raken. Meer dan 1.400 studenten en hun leraars kwam om in een middelbare school toen die instortte. Een lagere school werd met de grond gelijk gemaakt, inclusief 25 leraars en 300 scholieren.

Niet enkel schoolgebouwen waren ingestort, maar ook heel wat regeringsgebouwen. Zo werden de gebouwen van het elektriciteitsbedrijf in Bagh volledig verwoest door de aardbeving. Op dat ogenblik waren er 1.000 arbeiders aanwezig. Niemand raakte uit het gebouw. Tot zondagmorgen was er volgens de lokale bevolking af en toe geroep om hulp vanonder het puin. Nadien bleef het stil. Wellicht is iedereen dood.

Een aantal gebouwen met meerdere verdiepingen werden gebouwd met betonplaten om de gebouwen steviger te maken. Als deze betonplaten eveneens naar beneden kwamen, waren hulpoperaties moeilijker. We spraken met een jonge man die aan het fraven was in een ruïne en al twee lagen betonplaten had tegengekomen. Hij hoopte zijn familie terug te vinden. De mensen zijn wanhopig aan het graven en dit met hun blote handen, of met stokken. Er wordt gezocht naar familieleden om hen tenminste te kunnen begraven. Er zijn echter geen faciliteiten om de doden te begraven. Als de lijken niet snel kunnen worden begraven, is er de dreiging van epidemiën.

We spraken met een dokter die net terugkwam van het dorp Ali Sujaal, waar er vijf doden vielen. Een andere jonge man kwam terug van zijn dorp en zei dat hij persoonlijk 92 lijken had begraven tijdens de voorbije twee dagen. Niemand heeft een zicht op de omvang van de schade op het platteland, waar er honderden kleine dorpen zijn in de bergen. Uit verslagen van mensen, blijkt dat iedere familie minstens vijf of zes verwanten heeft verloren.

Er is een enorme nood aan tenten en dekens, maar ook voedsel. Het is hier ’s nachts erg koud. De bevolking begint ook woedend te worden. Ze zeggen: “Er vliegen hier helicopters over waarbij naar ons wordt gewaaid. Waar is dat goed voor? Dat is pathetisch.”

Rawalakot

Er staan nog enkele gebouwen recht in Rawalakot, een stad vlakbij Bagh. Het ziekenhuis Jinnah, dat vier verdiepingen telt, stortte wel in. Er zijn geen cijfers van het aantal slachtoffers. De militaire ziekenhuizen zijn volledig verdwenen in een hoopje stenen en bouwafval. Het leger heeft hier een kamp opgezet, maar ze doen niets. Er kwamen vijf of zes helicopters met hulp en een gelijkaardig aantal camions. Die hulp wordt nu vastgehouden door het leger dat weigert de hulp te verdelen. Ze doet dit niet omdat gesteld wordt dat er onvoldoende is om aan de behoeften van iedereen te voldoen en dat bijgevolg gewacht wordt op extra hulp!

De lokale autoriteiten zijn nergens te bespeuren en het leger lijkt te zijn verdwenen. De noodnummers van de lokale autoriteiten werken wel, maar er wordt niet geantwoord.

We spraken met een verantwoordelijke van een vakbond van verplegers en zorgden ervoor dat hij met een groep medisch personeel tenten zou kunnen hebben om een veldhospitaal op te zetten in Bagh. Dat zal gebeuren onder begeleiding van de Trade Union Rights Campaign (TURC). We verzamelden extra hulp in Kotli en hebben met de TURC een stand opgezet in het centrum van de stad. Zodra de camion met hulp van onze zusterorganisatie in Pakistan, de Socialist Movement, aankomt, zullen we dit ook naar Bagh overbrengen om het veldhospitaal verder te versterken.

Stort je financiële bijdragen op de rekening van LSP 001-2260393-78 met vermelding ‘Steun Kasjmir’. Wij zorgen ervoor dat alle middelen volledig worden aangewend voor de hulpoperaties die door onze kameraden worden opgezet in Pakistan en Kasjmir.

Delen: Printen: