Vervroegde verkiezingen: anti-liberaal programma vereist

Op deze site hebben we toegelicht waarom we vervroegde verkiezingen in november of december verwachten. Paars is virtueel dood. Na DHL en BHV raakt de regering ook inzake het eindeloopbaandebat niet verder dan een oriëntatienota. Door hun basis te mobiliseren kunnen de vakbondsleiders op ieder moment de stekker uittrekken. Zowel ACV als ABVV hadden gedreigd met een algemene staking. Het enige wat hen deed twijfelen om die dreiging uit te voeren was de schrik dat ze, zoals ten tijde van het Globaal Plan, de controle over hun basis zouden verliezen.

Eric Byl

De regering doen vallen is niet het probleem, maar wat erna? De PS, de vakbondsleiders en een deel van het patronaat zijn ervan overtuigd dat paars te zwak is om het eindeloopbaandebat en de begrotingen voor 2006 en 2007 met succes af te ronden.

Er bestaat geen twijfel over dat rooms-rood, door haar vermogen om de vakbonden in het gareel te houden, daar veel beter toe in staat is. Met het ultra-liberaal Marshall Plan voor Wallonië heeft de Waalse rooms-rode gewestregering het patronaat alvast gerustgesteld.

Hoe paars aan haar einde komt is geen onbelangrijke vraag. Gooit Verhofstadt zelf de handdoek in de ring of valt de regering over de nachtvluchten, dan kan rooms-rood zonder grote moeilijkheden onze sociale verworvenheden mits een socialere verpakking verder uithollen.

Verhofstadt klampt zich echter vast aan zijn post. Hij beseft dat het einde van zijn premierschap meteen het einde van zijn politieke loopbaan kan betekenen en een lange periode van oppositie voor de liberalen kan inluiden. Daardoor brengt hij de vakbondsleiders in een moeilijke positie. Die weten immers dat als paars valt over een massamobilisatie, ook een toekomstige rooms-rode coalitie veel meer op haar tellen zal moeten passen. De basis van de vakbonden draai je immers niet aan en uit als een gasvuur.

LSP is ervan overtuigd dat paars en rooms-rood het fundamenteel eens zijn over de afbraak van onze verworvenheden. Beide willen ze ons een neoliberaal programma door de strot rammen.

De tijd dat neoliberalisme in de publieke opinie aanvaard werd als efficiënt ligt na Katrina echter achter de rug. Voor velen staat neoliberalisme voortaan voor onveilig, op zand gebouwd, uitsluitend in het voordeel van de rijken en anti-sociaal. Vandaar onze oproep voor een lijst die ingaat tegen het neoliberalisme en onze zoektocht naar partners om met ons zo’n programma in de komende verkiezingen te dragen.

De mogelijkheden van zo’n lijst, geïllustreerd in de uitslag van de Duitse Linkspartei (hoewel we daar spreken van een andere grootte-orde) zijn helaas nog onvoldoende doorgedrongen.

Wellicht zal LSP in de komende verkiezingen die idee alleen moeten propageren. Intussen willen we LSP versterken zodat we onze opinie met meer geloofwaardigheid kunnen doen insijpelen.

Delen: Printen: