Kloof tussen ACV-top en gewone delegees en militanten: hemelsbreed

De ACV-top krijgt vandaag vanuit verschillende hoeken in de burgerlijke pers schouderklopjes voor haar "verantwoordelijkheidszin" om de staking van 10 oktober op te schorten. Wij waren gisteren op een militantenconcentratie van het ACV in Leuven, waar Ann Van Laer van de ACV-top het standpunt van de leiding kwam verdedigen. De kloof met wat er leeft op de werkvloer, bij de gewone militanten en delegees die deze zaak moeten verkopen, was – op z’n zachtst gezegd – zeer groot.

Peter Delsing, overgenomen van links-socialisme.blogspot.com

Van Laer gaf toe dat over de cruciale kwestie – of brugpensioen op 58 behouden blijft of niet – er nog helemaal geen zekerheid is. Bijvoorbeeld over de vereiste jaren loopbaan om op brugpensioen te kunnen gaan, of welke beroepen hiervoor in aanmerking zouden komen. Hoe kan je dan volhouden in duurbetaalde advertenties in de kranten dat het principe van "brugpensioen op 58 jaar" behouden blijft? Is dit je leden geen rad voor ogen draaien? Een uitkomst daarover zou er pas zaterdag zijn.

Een selectie van de tussenkomsten in het debat: "Er is een verschil tussen de algemene raad van het ACV en de mensen op de werkvloer. Wij moeten dit wel gaan verdedigen." "Er wordt vanuit Europa opgelegd dat de mensen langer moeten werken, maar de bevolking wil dit niet." "Ik word nu voor het eerst in mijn bedrijf een ‘onderkruiper’ genoemd. Dit is al de tweede keer dit jaar dat een mobilisatie wordt afgeblazen. Dit kunnen we ons niet zomaar permitteren. Het kwaad is al geschied. Wij zijn weerloos als militanten." "Ik kan dit niet verkopen. Ik hou mijn hart vast. (een delegee uit de non-profit)" "Eén vraag: als een groot bedrijf als Inbev vrijdag toch mee staakt, en als de grote meerderheid van onze leden meedoet, wordt er dan stakersvergoeding betaald?"

Op dat moment zat Van Laer al flink op haar stoel heen en weer te schuiven. En het ging verder. "De militanten moeten beslissen, niet de top." "Wij hebben vandaag maar een brief gekregen voor deze vergadering. Veel mensen zijn hier zelfs niet geraakt." "Wij worden opnieuw in de vuurlinie gejaagd." "Ik heb het gevoel dat er nogal euforisch wordt gedaan door de top over die 10 punten (die ook in de kranten staan). Het ABVV is onze tegenstander niet, wel de regering."

Geen enkele delegee of militant kwam tussen om wat de top "uit de brand had gesleept" te verdedigen tegen deze kritiek. Wat overheerste was heel veel onzekerheid over deze uitkomst, onvrede en onbegrip. Een militant die voor mij zat, hoorde ik mompelen: "Zo klinkt mijn directeur ook als hij in de ondernemingsraad zit: die weet ook niet wat zeggen."

Als er een kloof bestaat, zit die vooral tussen de bureaucratische ACV-top en haar gewone delegees en militanten – en de meerderheid van de gewone loontrekkenden op de werkvloer. En daarnaast: tussen de burgerlijke pers en de bevolking. Wat er vandaag in de media verschijnt is overduidelijk compleet wereldvreemd. Meer nog: door de anti-stakerspropaganda wordt het bedje gespreid van extreem-rechts, dat als een schimmel teert op syndicale demoralisatie en gebrek aan actie. Niet verwonderlijk dat de gevestigde media zo’n toon aanslaan: ze zitten volledig in de zak van de patroons, uit wiens hand ze eten, of worden gecontroleerd door de traditionele partijen (zoals de VRT).

Een reden te meer om onze eigen persorganen als arbeiders en jongeren uit te bouwen. Met verslagen over de staking van morgen kan je alvast terecht op de LSP-site: daar staat er geen legertje "verslaggevers" klaar om je boodschap vierklauwens om zeep te helpen. Bouw mee aan een arbeiderspers en word actief!

Delen: Printen: