Brugpensioenen: naar een algemene staking?

Zowel ABVV als ACV reageren negatief op de oriëntatienota van de regering inzake de brugpensioenen. Er wordt een grondige aanpassing van de voorstellen geëist, zoniet komt er een nationale 24-urenstaking. Die harde vakbondstaal komt er vooral onder druk van de basis die geen herhaling wil van het scenario van de onderhandelingen over de loonnorm en het Interprofessioneel Akkoord.

De regeringsnota is misschien iets vager dan de eerdere nota van minister Van den Bossche, maar vanuit de regeringsverklaringen in de media blijkt dat het uiteindelijk op een harde aanval op de brugpensioenen blijft neerkomen. Van den Bossche verklaarde dat de brugpensioenleeftijd naar 60 moet, wat een concrete invulling is van de vage formulering dat de “leeftijdvereiste” ter discussie wordt gesteld. Ook andere formuleringen zullen op deze manier ingevuld worden met een scherpe aanval. De enige onderhandelingsruimte die aan de vakbonden gelaten wordt, is om te bepalen hoeveel zal worden bespaard.

Het uitgangspunt van de regeringsnota is volgens ons fout. Op een ogenblik dat er massale jongerenwerkloosheid heerst en arbeiders door de toenemende flexibiliteit en prestatiedruk vroeger opgebrand zijn, moet de discussie gaan over het verdelen van het beschikbare werk en niet over het langer laten werken van diegenen die werk hebben.

Voormalig SP.A-voorzitter Stevaert vatte het regeringstandpunt samen door een vergelijking te maken met een auto. Hij stelde dat het eindpunt van een wagen bepaald wordt door de kilometerstand en niet door het bouwjaar, waarmee hij wilde aangeven dat de duur van de loopbaan moet bepalend zijn en niet de leeftijd van werknemers. Daarmee gaat hij voorbij aan wat geëist wordt van werknemers, het parkoers dat vandaag door veel arbeiders afgelegd wordt is niet zo gemakkelijk als de carrière van een provinciegouverneur. En waarom zouden we oude auto’s kapotrijden als er massa’s nieuwe auto’s ongebruikt klaar staan?

Iedere aanval op de brugpensioenen en de pensioenen moet worden afgewezen. Xavier Verboven van het ABVV heeft gelijk als hij stelt dat enkel de tekst van de regering mag veranderen. De ABVV-leiding heeft eindelijk een mandaat gekregen om tot actie over te gaan. Daarbij wordt gekozen voor een nationale 24-urenstaking op 7 oktober, wellicht in samenwerking met het ACV.

Het zou de eerste algemene staking zijn sinds het Globaal Plan in 1993. Toen ging het land plat op 24 november 1993 als protest tegen de besparingen van de regering-Dehaene. De acties eind december 2004 gaven aan dat er vandaag een enorme actiebereidheid is bij de vakbondsbasis. De leiding moet daar rekening mee houden en radicaal naar voor komen. Maar woorden volstaan niet. Eén actie volstaat niet, als er geen vervolg komt. Dat is de belangrijkste les van de acties tegen de patronale voorstellen voor het Interprofessioneel Akkoord. Toen werd één betoging georganiseerd, schrok de vakbondsleiding van de opkomst en kwam er geen vervolg.

Dat moet worden vermeden door te werken aan actieplan waarin de basis actief betrokken wordt. Er zal nood zijn aan regionale informatiebijeenkomsten en protestacties. Vanuit een algemene 24-urenstaking op 7 oktober kan daaraan gewerkt worden, maar dan moet er op 7 oktober een actieplan naar voor gebracht worden. Regionale en sectorale acties die leiden naar een nieuwe algemene staking van langere duur, zullen daarbij noodzakelijk zijn.

Delen: Printen: