Schamper eens te meer uit de bocht!

Het Gentse studentenblad Schamper vindt het weer eens nodig om een aanval in te zetten op de Actief Linkse Studenten. In het editoriaal van dit blad wordt ruim ingegaan op die verderfelijke linkse rakkers.

Schamper klaagt aan: "Deze trotskistische studentenvereniging gebruikt het gros van het haar toegewezen budget om een stortvloed aan pamfletten en affiches te drukken." Voor alle duidelijkheid: ALS krijgt rond de 500 euro subsidies van de Gentse universiteit per jaar. We gebruiken dat uiteraard vooral voor propaganda, net zoals Schamper dit overigens doet. Met dat verschil uiteraard dat Schamper zich opwerpt als (zogenaamd kritische) spreekbuis van de universitaire autoriteiten en vooral bezig is met het voorbereiden van de carrière van haar schrijvelaars als burgerlijke systeem-journalisten. En we kunnen hen geruststellen, ook zonder subsidies zouden we een "stortvloed" aan propaganda verspreiden.

De verschrikte journalist van dienst merkte bovendien op hoe de ALS "hand- en spandiensten" verleent "aan Blokbuster en Internationaal Verzet, twee van hun mantelverenigingen die via populaire thema’s als anti-racisme en andersglobalisme de onschuldige jeugd tot het communisme trachten te bekeren."Blijkbaar meet de betrokken Schamper-redacteur zich graag een pure Vlaams Blok retoriek aan. Is het daarom dat er zelfs een NSV-activiteit in de kalender opgenomen is? Door allerhande machinaties te suggereren op vlak van "bekeringsdrang" ontloopt de auteur uiteraard een inhoudelijk standpunt over de campagnes Blokbuster en Internationaal Verzet.

Maar dat is niet het meest ergerlijke aan het artikel. Wat vooral storend is aan de retoriek in Schamper is de verdediging van de privatiseringsplannen aan de Gentse unief: "Omdat de universiteit louter overwéégt om een nieuwe resto door een privé-partner te laten uitbaten, leuren de extreemlinkse verenigingen momenteel in de auditoria met een petitie waarin rampscenario’s over uit de pan swingende prijzen en kleinere porties de hoofdtoon vormen. De inspanningen die de UGent levert om dezelfde prijs en kwaliteit te leveren laten ze strategisch onvermeld. Behoorlijk schandalig, want nu lopen de duizenden mensen die de petitie getekend hebben, vast onterecht rond met existentiële vragen over hun goedkope middageten, dat vanzelfsprekend wél verzekerd blijft."

Het afstoten van één restaurant is dus geen bedreiging en de unief zou het beste voor hebben met de studentenvoorzieningen? Hoe verklaren de journalistjes dan dat het plan dat vandaag voorlag voor de resto Ardoyen al jaren circuleert, inclusief met meer uitgebreide privatiseringsplannen? Een eerste voorstel bestond uit de bouw van een restaurant met het overbrengen van de volledige productie-keuken naar Ardoyen, met de expliciete mogelijkheid om daar privé-partners bij te betrekken. Met andere woorden: een privatisering van de keuken. Ook is reeds nagedacht over het afsplitsen van de cafetaria en mogelijke privatisering ervan.

Het opsplitsen van de verschillende resto’s is geen toeval. We zien bij alle openbare diensten dat het opsplitsen ervan een eerste element is vooraleer overgegaan wordt tot privatiseringen van de meest winstgevende delen ervan.

Er is overigens enige ervaring met het deels overhevelen naar de private sector. Midden jaren ’90 werd beslist om de puree niet langer zelf te maken maar aan te kopen bij een industriële – en private – producent. Het mocht uiteraard niet te veel kosten, met als gevolg dat de puree niet meer te vreten was. Pas na een campagne van de studenten moest de unief stappen terugnemen en de eerste stap in de richting van privatiseringen omdraaien.

De voorstellen die gedaan worden, zijn wel degelijk doelbewust. Aan alle universiteiten zien we hoe de sociale sector bedreigd wordt. De universiteiten hebben een tekort aan middelen en dus wordt bespaard in de sociale sector. Vanuit het idee dat een onderwijsinstelling toch geen restaurant moet onderhouden, wordt dit tenslotte afgestoten. Met alle gevolgen van dien. Aan de ULB is na een gedeeltelijke privatisering een prijsstijging doorgevoerd en is het aanbod beperkt.

Als een bedrijf winst moet maken, zal de prijs stijgen. Nu kost een gemiddelde maaltijd rond de 5 Euro om aan te maken (personeelskosten inbegrepen). Die prijs wordt beperkt voor studenten, door middel van sociale toelagen. Die toelagen, gericht op het goedkoop houden van het onderwijs waardoor het voor een bredere laag toegankelijk is, zullen sneuvelen als tot privatiseren wordt overgegaan.

Aan de UIA is de resto al in handen van Sodexho, een multinational die in de VS gevangenissen uitbaat en in Groot-Brittannië asielzoekers tegen een hongerloon tewerkstelt. Wie denkt dat zo’n bedrijf ook maar iets zal geven om de sociale functie die het onderwijs zou moeten hebben?

Delen: Printen: