Neen aan terrorisme – neen aan oorlog

Op donderdag 7 juli werd Londen opgeschrikt door 4 bommen, 3 in de metro en 1 op een bus. De Socialist Party veroordeelt de bomaanslagen en de daders ervan. Op dit ogenblik zijn er officieel meer dan 50 doden en 700 gewonden. Dit aantal zal wellicht nog toenemen. Op de bus kwamen er minstens 10 mensen om. Het was een bus vanuit de arbeiderswijk Hackney Wick naar het centrum van Londen en op de bus zaten vooral arbeiders. De aanslagen waren wellicht het werk van zelfmoordcommando’s. Net zoals de 100.000 doden sinds het begin van de bezetting van Irak of de doden in New York op 11 september 2001, waren ook nu vooral gewone mensen het slachtoffer.

Socialist Party

De bommen gingen af in het centrum van Londen, maar de meeste slachtoffers waren bedienden, transportarbeiders, studenten en andere werknemers uit de openbare diensten. De meerderheid van de Britten verzette zich tegen de oorlog in Irak. Heel wat slachtoffers van de aanslagen namen wellicht deel aan de massale anti-oorlogsbetogingen in Londen of andere steden van het land. Zo was er op 15 februari 2003 een betoging met 2 miljoen deelnemers.

De aanslagen hebben de arbeiders en hun gezinnen getroffen. Eén van de bommen ging af tussen Liverpool Street en Aldgate East Station. Aldgate East is een arme buurt met een grote moslimconcentratie. Het was dus geen aanval op de rijken of op het kapitalisme.

De Londense burgemeester Ken Livingstone stelde terecht: "Dit is een terroristische aanslag tegen de arbeiders van Londen, zwart en blank, moslim en katholiek, hindoes en joden, jong en oud… Dit was geen terroristische aanslag tegen de machtigen en de rijken. Het was niet gericht tegen presidenten of eerste ministers."

Livingstone trekt hieruit echter niet de logische conclusies. Hij sloot zich opnieuw aan bij een partij die de oorlog in Irak steunde en die een hard neoliberaal beleid voert in Groot-Brittannië. Hij is niet beginnen bouwen aan een nieuwe partij die de gewone bevolking van Londen vertegenwoordigt.

Zoals bij andere aanslagen het geval was, boden gewone mensen onmiddellijk hun hulp aan om de gewonden bij te staan. Buschauffeurs vervoerden de gewonden naar ziekenhuizen. Kledingwinkels boden hulp voor diegenen wiens kledij vernield was door de aanslagen. Brandweermannen, transportarbeiders, ambulanciers en gewone politie-agenten boden hulp aan voorbijgangers en slachtoffers. Die hulp stond in een schril contrast met de grote hotels in de stad die hun prijzen soms verdrievoudigden om snel winst te maken op de rug van diegenen die niet thuis raakten.

Na de aanslagen lag het volledige vervoersnet in Londen plot. De treinen en bussen naar andere delen van het land werden ernstig verstoord of werden afgeschaft. Onmiddellijk na de aanslagen stelde het management dat er sprake was van een kortsluiting. Het was de vakbond RMT (Rail Maritime and Transport workers union) die bekend maakte dat er sprake was van een terroristische aanslag.

Het reactionaire karakter van Al-Qa’eda

De meeste inwoners van Londen waren zwaar geschokt door de aanslagen. Het lijkt erop dat de aanslagen het werk waren van een terroristische groep verbonden met Al-Qa’eda, die wou protesteren tegen de imperialistische oorlogen en de bezettingen van Irak en Afghanistan. Een voorheen ongekende groep “Geheime organisatie van Al-Qa’eda en Jihad in Europa” heft de verantwoordelijkheid opgeëist en dreigt met verdere aanvallen in Italië en Denemarken. Het is evenwel onduidelijk of deze dreigementen kunnen worden waar gemaakt.

Al-Qa’eda is geen organisatie die opkomt voor nationale bevrijding die opkomt voor de onderdrukte bevolking van moslimlanden. Zoals wij eerder gesteld hebben bij de aanslagen op de WTC-torens in New York is het een reactionaire organisatie die gesteund wordt door rijke Saoedi’s. De politiek en de methoden van deze organisatie zijn niet gericht op de onderdrukten. Deze organisatie gaat in tegen de belangen en de rechten van de arbeiders en armen in moslimlanden en versterkt etnische verdeeldheid en conflicten. In landen als Groot-Brittannië maken ze het leven van etnische minderheden moeilijker en stimuleren hun acties de discriminatie. Socialisten geven geen enkele steun en hebben niet de minste sympathie voor zo’n organisatie.

De aanslagen in Londen waren gericht tegen onschuldige arbeiders van alle rassen en religies. Dit toont aan hoe Al-Qua’da staat tegenover de gewone bevolking. De aanslagen zijn niet gericht tegen de heersende klasse in imperialistische landen of de politieke vertegenwoordigers van dat beleid. Er worden aanslagen gepleegd gericht tegen ‘zachte doelwitten’, zonder enige waarschuwing, waarbij de slachtoffers voornamelijk arbeiders zijn. Een analist schreef in een krant: “Hun filosofie is: waarom een tijger aanvallen als er zoveel schapen zijn?”.

Socialisten hebben zich altijd verzet tegen individueel terrorisme dat zich in de plaats stelt van massamobilisatie van de arbeiders. Die methoden versterken enkel de heersende klasse en het kapitalisme. In het verleden waren terroristische daden, bvb in het 19e eeuwse Rusland, echter wel gericht tegen individuele heersers en niet zozeer tegen onschuldige slachtoffers. Het effect van de willekeurige moorden zoals bij Al-Qa’ada moet worden veroordeeld door socialisten.

Deze aanslagen warden duidelijk goed voorbereid. Het lijkt erop dat het doelbewust samenviel met de G8-top in Schotland en de festiviteiten rond het toekennen van de Olympische Spelen van 2012 aan Londen.

Hypocrisie van Bush en Blair

Blair en Bush hebben van de aanslagen gebruik gemaakt om hun beleid te rechtvaardigen. De verschrikkelijke aanslagen zijn echter een gevolg van hun beleid en de acties in Irak, de brutale onderdrukking van de Palkestijnen en andere vormen van uitbuiting van de bevolking van neo-koloniale landen. Blair probeerde gebruik te maken van de campagne ‘Make Poverty History’ en het toekennen van de Olympische Spelen aan Londen, om zijn positie opnieuw te versterken. De gevolgen van deze aanslagen kunnen die pogingen echter doorkruisen.

Op korte termijn zal de regering gebruik maken van de aanslagen om steun te krijgen. Daarbij zal worden ingespeeld op de angst van de mensen om een repressiever beleid op te leggen. Dit kan tijdelijk een effect hebben, maar op langere termijn zal het leiden tot meer oppositie.

Terwijl alle veiligheidsmaatregelen toegespitst waren op de G8-top in Schotland, werd hiervan gebruik gemaakt door de verantwoordelijken van de aanslagen om zoveel mogelijk schade aan te richten in Londen. Duizenden politie-agenten uit Londen waren tijdelijk in Schotland ingezet voor de bescherming van de leiders van de G8.

Die leiders zaten veilig opgeborgen in een luxehotel in Gleneagles. Na de aanslagen kwamen er hypocriete reacties van Bush en Blair. Bush toonde zijn gebruikelijke arrogantie door de gebeurtenissen in Londen te plaatsen tegenover “diegenen in Gleneagles die proberen de problemen van armoede en aids aan te pakken.” Blair was zichtbaar geschokt door de aanslagen en de mogelijke gevolgen en stelde: “Het is bijzonder barbaars dat dit gebeurt op een ogenblik dat we samenkomen om iets te doen aan de problemen van armoede in Afrika en de langetermijnproblemen van klimaatsverandering en het milieu.”

Deze verklaringen zouden echter even goed kunnen worden toegepast op het beleid dat ze zelf uitvoeren in Irak, Afghanistan en andere landen. Het beleid van deze leiders is verantwoordelijk voor een toename van armoede, oorlog en terrorisme. Zij zijn, samen met grote farmaceutische bedrijven, verantwoordelijk voor het feit dat de slachtoffers van HIV/Aids geen toegang hebben tot geneesmiddelen die de levensduur zouden kunnen verlengen. De oorlog in Irak heeft geleid tot meer dan 100.000 doden. Het is het kapitalisme dat verantwoordelijk is voor de winsthonger, wat leidt tot de vernietiging van het milieu.

Net zoals in New York, Bali en Madrid zijn het de gewone arbeiders die de prijs betalen voor de imperialistische oorlogen in Irak en Afghanistan en de uitbuiting van de bevolking van Azië, Afrika en Latijns-Amerika. Blair en andere kapitalistische leiders zullen bovendien gebruik maken van de aanslagen om een repressiever beleid te voeren waarbij de democratische rechten aangepakt worden. Blair zal bijvoorbeeld het gebruik van identiteitskaart verplicht maken en een nationaal bevolkingsregister aanleggen. Dit voorstel kende heel wat tegenkanting voor de aanslagen in Londen. Nu zal het wellicht worden doorgevoerd. Het is echter wel de vraag of het zal gesteund worden door een meerderheid van de bevolking.

Deze aanslagen tonen eens te meer aan dat repressie geen antwoord biedt op de dreiging van terrorisme. Alle repressieve acties van de Britse staat tegen het IRA in Ierland hebben die organisatie niet kunnen stoppen. In Madrid kon het bestaan van identiteitskaarten de aanslagen niet tegenhouden. De dreiging van aanslagen door Al-Qa’eda komt voort uit het imperialistisch beleid in Irak en andere landen en de sociale katastrofe die voortkomt uit het imperialistisch en kapitalistisch beleid.

Irak en de aanslagen

Blair stelt dat de aanslagen niets te maken hebben met Irak. Dat is niet het standpunt van de veiligheidsdiensten. De CIA kwam tot de conclusie dat sinds de bezetting van Irak het aantal terroristische groepen sterk is toegenomen. In 2003 stelde een Britse parlementaire commissie dat Blair vijf weken voor het begin van de oorlog werd gewaarschuwd dat “Al Qa’eda en verwante groepen nog steeds de belangrijkste terroristische dreiging vormen voor de Westerse belangen, en dat dit zou versterkt worden door militaire acties [in Irak].”

Net voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen vroeg Bin Laden: “Waarom vallen we Zweden niet aan?” De aanslagen in Londen, net zoals in Madrid, Bali en New York zijn in militaire termen een ‘vergelding’ voor de interventies in Afghanistan en Irak.

De eerste reactie van de Britse bevolking is een geschokte reactie. Velen zijn verbaasd door wat gebeurd is. Er is een houding om ‘samen te spannen’. Dit kan de positie van Blair tijdelijk versterken. Maar het kan omslaan in een grotere oppositie als duidelijk wordt dat het beleid van Blair mee verantwoordelijk is voor de aanslagen. In Spanje leidde de stuntelige poging om de verantwoordelijkheid op de Baskische nationalisten van het ETA af te schuiven tot een verkiezingsnederlaag voor Aznar. Die werd verantwoordelijk geacht voor de interventie in Irak.

Er is het gevaar van een racistische terugslag tegenover de moslimbevolking en andere etnische minderheden. De dag na de aanslagen stelde de Britse Moslimraad dat moslimorganisaties samen 30.000 dreigbrieven en e-mails hadden gekregen. We moeten ons daartegen verzetten en wijzen op de noodzaak van arbeiderseenheid tegenover de pogingen om de moslimbevolking collectief verantwoordelijk te achten voor de aanslagen van een reactionair groepje. Tegelijk waren er gelukkig ook een aantal solidariteitsacties tegenover racistische aanvallen. Op de dag van de aanslagen gingen blanke marktkramers in Leather Lane in Londen naar de Aziatische winkels om hun hulp aan te bieden tegenover eventuele racistische reacties.

Een socialistisch alternatief

Wij komen op voor eenheid van de arbeiders en hun gezinnen in Londen. Er is nood aan acties en betogingen gericht op de eenheid van de werkende bevolking. Zo’n acties moeten zich richten tegen terrorisme, imperialistische oorlogen en diegenen die er proberen gebruik van te maken om repressieve maatregelen door te voeren.

De aanslagen moeten gebruikt worden om op te komen voor een socialistisch alternatief van de gewone bevolking als antwoord op het beleid van Blair en Bush. Zij zijn met hun systeem verantwoordelijk voor de verschrikkingen die we nu hebben gezien. Het is dringend tijd om op te komen voor een socialistisch alternatief tegen terorrisme, oorlog en het kapitalistisch beleid van Bush en Blair. Tegenover die elementen, is er nood aan een socialistische wereld.

> Neen aan terrorisme en imperialistische oorlogen!

> Terugtrekking van de Britse, Amerikaanse en imperialistische troepen uit Irak en het Midden-Oosten!

> Voor eenheid in strijd van de Irakese bevolking gericht op het vestigen van een socialistische regering van arbeiders en boeren in het land!

> Neen aan racisme, voor arbeiderseenheid!

> Voor de verdediging van onze democratische vrijheden!

> Weg met de G8. Voor kwijtschelding van de schulden!

> Voor een socialistisch alternatief op kapitalisme en imperialisme!

Delen: Printen: