Eindeloopbaandebat van start: Na de jongeren en vrouwen, nu ook de ouderen dwingen tot lage loonjobs!

Het eindeloopbaandebat is begonnen. Federaal Minister van Werk Freya Van den Bossche stoomde een nota klaar, Actief Ouder Worden. Maatregelen die langer werken stimuleren, zullen volgens die nota niet volstaan: mensen moeten gedwongen worden langer te werken. Mensen die vroeger dan de wettelijke pensioenleeftijd stoppen, zouden met 4% per jaar vervroegde uitkering moeten inleveren op hun pensioen. Wie wil stoppen op 60 verliest zo een vijfde van zijn pensioen, behalve als al een loopbaan van 40 jaar is bereikt. Bruggepensioneerden zullen tot hun 58e beschikbaar moeten zijn voor de arbeidsmarkt.

Anja Deschoemacker

Deze nota gaat volledig voorbij aan de realiteit dat de huidige arbeidsmarkt oudere werknemers uitstoot. Niet weinig mensen die voor de pensioenleeftijd stoppen, doen dat omdat hun werkgevers van hen afwillen, niet omdat ze daar zelf voor kiezen. Anderen zijn dan weer door de hoge werkdruk in hun sector letterlijk kapot gewerkt lang voor de officiële pensioenleeftijd. Bovendien heeft nu al meer dan 60% van de gepensioneerden een pensioen dat lager is dan 1000 euro/maand – hen daarop laten inleveren, betekent de facto hen dwingen te werken aan gelijk welke voorwaarden.

Bazen zullen worden aangemoedigd, doordat oudere werknemers hun “brugpremie” kunnen meenemen bovenop een lager loon in een nieuwe job. Zo kun je oudere arbeiders aan het werk laten zonder anciënniteit in rekening te moeten brengen. Grootste verliezer van het plan: de sociale zekerheid, waarin het tekort steeds meer wordt georganiseerd.

De regering zit echter in een zeer zwakke positie: de enige reden waarom ze tot nog toe niet gevallen is, is omdat geen enkele partij verkiezingen wil. De slechte economische situatie, de asymmetrie in de Belgische politiek,… hebben de regering verzwakt en de interne tegenstellingen uitvergroot. Ook Europa, reeds jarenlang hét excuus voor een verdere afbouw van de welvaartstaat, bevindt zich middenin een diepe crisis.

Deze zwakke positie zou door de arbeidersbeweging ten volle moeten worden gebruikt om te voorkomen dat de crisis op de rug van de arbeiders en hun gezinnen wordt afgewenteld. Massamobilisaties kunnen deze zwakke regering zeker op de knieën krijgen. Dat de regering haar plan erdoor krijgt zonder toegevingen lijkt zelfs zonder mobilisatie uitgesloten. Maar zonder mobilisatie gaan we er zeker op achteruit, vooral nu duidelijk is dat naast het eindeloopbaandebat eveneens de discussie zal gevoerd worden over besparingen van zo’n 4 miljard euro of meer.

De Algemene Sociale Bijdrage, voorgesteld door de PS, daarin gevolgd door de twee grote vakbonden, is zo’n voorbeeld van onderhandelde achteruitgang. De leiding van deze organisaties is akkoord dat de loonlasten in België te hoog zijn en afgebouwd moeten worden.

In feite moet de ASB toelaten dat op een “sociaal verantwoorde manier” te doen, in tegenstelling tot het voorstel tot alternatieve financiering van de VLD, die met BTW-verhogingen de armsten het meest wil laten bijdragen tot de sociale kosten. Maar de ASB is ook een stapje verder op de weg naar de volledige afbouw van het sociaal stelsel dat in de naoorlogse periode de armoede in België op een historisch laag peil had teruggebracht.

Delen: Printen: