Economische visie VB: “meer sociale ongelijkheid”

De zelfverklaarde ‘partij van de kleine man’ richt zich met haar economische visie uitdrukkelijk tegen de werklozen en de arbeiders. Het economisch programma waaraan het VB werkt, is volledig gericht op de belangen van de banken en de grote bedrijven. Hiermee toont het VB aan dat het geen alternatief vormt, maar slechts in woorden oppositie voert. In werkelijkheid staat de partij voor ‘meer van hetzelfde’ asociaal beleid.

Geert Cool

Op het colloqium dat de partij het afgelopen weekend organiseerde bleek dat de eerste lijnen van de economische visie van de partij volledig in de lijn van een neoliberale logica liggen. De partij komt op voor lagere loonlasten, "meer disciplinering van werklozen", "minder politieke bemoeienis van vakbonden",… Het VB beperkt zich momenteel nog tot vage algemeenheden die even goed op een VLD-congres aan bod zouden kunnen komen, maar de richting waarin de partij aan het denken is, wordt wel duidelijk.

Het VB wil dat er in Vlaanderen gunstiger voorwaarden gecreëerd worden voor het bedrijfsleven. Dit omvat "lagere loonlasten", met andere woorden: het directe en indirecte loon van de arbeiders ligt onder vuur. Als er bespaard moet worden op de kap van de lonen, betekent dit dat er moet gesnoeid worden in de sociale zekerheid of in de directe lonen. Zo uitdrukkelijk stelt de partij het uiteraard niet, maar het komt wel daarop neer. VB’er Laeremans gaf toe: "Minder belastingen betekent meer sociale ongelijkheid zoals in de VS."

Ook wil het VB het onderwijs meer afstemmen op het bedrijfsleven. Het onderwijs moet er op gericht zijn om het onderzoek en de ontwikkeling van de grote bedrijven te stimuleren. Dit beleid leidt er nu reeds toe dat vooral middelen beschikbaar zijn voor "economisch nuttige" richtingen waar de bedrijfswereld in grote mate mee beslist hoe het onderzoek verloopt aangezien veel projecten aan universiteiten gefinancierd worden vanuit de bedrijven.

Volgens kopstuk Annemans wil het VB de belangen van werkgevers en werknemers verzoenen. Maar de vragenlijst waarmee gewerkt werd, stuurde de partij enkel naar bedrijfsleiders. Als het VB iets wil verzoenen, dan is het wel op de voorwaarden van het patronaat. De werklozen daarentegen moeten "gedisciplineerd" worden, de partij is dus voorstander van een hard beleid met een jacht op de werklozen. Vandenbroucke mag tevreden zijn dat hij een politieke bondgenoot gevonden heeft voor het beleid dat hij tegen de werklozen heeft uitgestippeld.

VB’er Eddy Van Buggenhout verklaarde over de vakbonden dat deze in handen van "extreem-links" zijn waarbij de top "neo-marxistisch" denkt… De reden voor deze uithaal naar de vakbonden was het feit dat er vanuit de vakbonden wel eens kritiek komt op de superwinsten die steeds toenemen, terwijl de werknemers het met minder moeten stellen. Dat is bezwaarlijk een neo-marxistisch argument. Het is een realiteit. In 2003 verdubbelden de grootste bedrijven hun winsten en toch kon er voor de werknemers bij het interprofessioneel overleg geen reële loonsverhoging van af.

Als het VB zich op economisch vlak wil profileren, is het om stemmen weg te halen bij de VLD. Er wordt vanuit gegaan dat de stemmen in de armere buurten sowieso binnen zijn. Op wie zou men daar immers stemmen als men zich verzet tegen het regeringsbeleid en de traditionele partijen? Met haar neoliberaal programma wil het VB zich echter ook aanvaardbaar maken in kringen van het establishment waar normaal op traditonele partijen wordt gestemd. Dit maakt eens te meer duidelijk dat arbeiders en jongeren die het huidig beleid beu zijn, niet kunnen rekenen op het VB maar zelf zullen moeten bouwen aan een eigen politiek instrument. LSP wil daaraan meewerken en komt op voor een nieuwe arbeiderspartij.

Delen: Printen: