BBTK Brussel-Halle-Vilvoorde kiest nieuwe voorzitter

Op 17 juni had het tweede Buitengewoon Statutair Congres (BSC) van BBTK Brussel-Halle-Vilvoorde plaats in aanwezigheid van de kopstukken van BBTK nationaal, waaronder Christian Roland. Op het eerste BSC werd het beruchte artikel 12 van de statuten veranderd in vrij chaotische omstandigheden en nu was het de beurt om die statutenwijziging concreet in te vullen door de verkiezing van een nieuwe voorzitter.

Een correspondent vanop het BBTK-congres

Dit congres verliep al veel minder chaotisch dan het vorige maar qua surrealisme stond het nog een trapje hoger. Dat deze twee congressen vlug-vlug in elkaar geflanst waren, was overduidelijk. Zo was er ook onduidelijkheid over de bestuursperiode van de nieuwe voorzitter: werd hij verkozen voor 1 jaar (tot aan het regulier statutair congres van 2006) of voor 4 jaar? Uiteindelijk werd er door een grote meerderheid van de afgevaardigden gestemd voor een ‘stageperiode’ van 1 jaar: een jaar is lang genoeg om te evalueren of men de goede weg uitgaat.

Er was keuze tussen 2 kandidaten: Jean-Marie Frissen en Eric Van der Smissen: twee protagonisten in de affaire Faust. Zoals iemand in een tussenkomst zei, werd deze verkiezing her en der in de wandelgangen genoemd als de keuze tussen "de krokodil en de slang" of tussen "de pest en de cholera."

Maar de totale absurditeit sloeg toe toen beide kandidaten hun intentieverklaring gaven: het werd een "spelletje elkaar langs links passeren". De grote woorden werden niet geschuwd en meerdere malen benadrukt: klassenstrijd, strijdsyndicalisme, transparantie, syndicale democratie…Het werd helemaal mottig als men begon te verwijzen naar Faust "die ook zijn goede kanten had." Over de doden niets dan goed zeker?… zeker als je carrière er van afhangt!

Deze platvloerse vertoning maakte echter 1 ding duidelijk: dat men met een uitgesproken linkse basis te maken heeft waar ‘syndicale realpolitiek’ (in de praktijk meegaan in de neoliberale afbraaklogica) à la De Vits (die haar natuurlijke SP.A-stal heeft vervoegd in het Europarlement) geen verf pakt. Het nationale ABVV mocht het dan ook verschillende keren ontgelden als té rechts en niet bereid om mobilisaties te organiseren ter verdediging van de verworven rechten. Ook werd er gesteld dat er een einde moest komen aan de heksenjachten en men terug de rangen moest sluiten om de slagkracht van BBTK BHV te herstellen. Zo’n wapenstilstand komt natuurlijk enkel ten goede aan de grafdelvers van Faust aangezien al diegenen die uitgesloten en vervolgd zijn in nasleep van de affaire Faust, dit ook blijven… Zo is het vrij comfortabel om op te roepen tot "vergeven en vergeten."

De kers op de taart kwam van Eric Van der Smissen die toegaf dat het nieuwe artikel 12 (waarvan beide kandidaten toch de grote pleitbezorgers waren) te veel macht in handen van de secretarissen centraliseerde… Als voorzitter zou hij de hervormingen wat terugschroeven door ervoor te zorgen dat er terug meer evenwicht zou komen in de diverse organen (door de vertegenwoordiging van de delegees op te trekken om zo tot een pariteit te komen) Je moet maar durven…

Na deze operette was het dan de beurt aan de basis om de knoop door te hakken. Het was vooraf al duidelijk dat er niet echt een ‘favoriet’ was. De uitslag van de stemming was als volgt: Eric Van der Smissen 105 stemmen, Frissen 126 stemmen en 19 onthoudingen. De ongezouten uitspraken van Eric Van der Smissen over de problematiek van het BBTK-personeel op het Rouppeplein werd duidelijk afgekeurd door de afgevaardigden (met het nodige tumult in de zaal) en heeft hem waarschijnlijk ook tal van stemmen gekost. Frissen toonde zich de meester door over heikele punten te zwijgen…en werd dan ook verkozen tot de nieuwe voorzitter.

Een ding is duidelijk: de linkerzijde binnen BBTK BHV heeft nu een jaar de tijd om zich te organiseren en een strategie te plannen om tegen het volgende statutair congres van 2006 een geloofwaardig links alternatief naar voor te brengen.

Delen: Printen: