Home / Vrouwen / Crisis en besparingen bedreigen de positie van vrouwen

Crisis en besparingen bedreigen de positie van vrouwen

Reeds vijf jaar lang slaat de economische crisis toe. Tienduizenden mensen zijn reeds hun job verloren, vooral in de industriële sectoren. Vandaag wordt een kaalslag georganiseerd in de ambtenarenjobs. En ook voor de volgende jaren wordt slechts het soort “groei” voorspelt dat niets verandert aan de werkloosheid, maar enkel ten goede komt aan de 1% rijksten.

LSP-pamflet. PDF

Voor de overgrote meerderheid van de mensen – zij die moeten leven van werk of een uitkering – is het leven enkel nog moeilijker en onzekerder geworden. Lonen zijn bevroren, uitkeringen worden ingekort,… Bovendien wordt steeds meer zorgarbeid afgewenteld op de rug van de gezinnen.

Equal Pay Day: vechten voor goede lonen voor iedereen!

Dit alles heeft een enorm effect op het leven van de meeste werkenden, maar vooral op het leven van vrouwen. De zorg die traditioneel op hun schouders terechtkomt samen met de flexibilisering van de arbeidsmarkt maken dat nu al net niet de helft van vrouwen deeltijds werkt, waarvan de grote meerderheid onvrijwillig. Vrouwen moeten gemiddeld zo’n drie maand per jaar langer werken om het gemiddelde mannenloon te verdienen. Maar de strijd tegen lage lonen voor vrouwen zal niet lukken door ons te oriënteren op het afnemen van de rechten van mannelijke werknemers. We willen allemaal “mannenlonen” en “mannenpensioenen”! We mogen ons niet van vijand vergissen: het is het patronaat dat lage lonen betaalt, het zijn de partijen van het patronaat die de openbare zorg verder afbouwen en op de rug van vrouwen gooien in de vorm van onbetaalde “huishoudelijke arbeid”.

Samen strijd voeren voor degelijke lonen voor iedereen en voor publieke zorgstructuren en diensten – met degelijke lonen en arbeidsvoorwaarden voor al het personeel – is de enige weg vooruit indien we een einde willen maken aan lage vrouwenlonen. De middelen zijn er, het volstaat te kijken naar de jaarlijkse recordwinsten van de grote bedrijven. De strijd voor die middelen moet worden gevoerd: moeten ze verdwijnen in de zakken van steenrijke aandeelhouders om ermee te speculeren of moeten ze worden ingezet voor de behoeften van en de zorg voor de meerderheid van de bevolking?

Kinderen of niet, de vrouw beslist – is dat echt zo?

In de Zuid-Europese landen zijn de werkloosheidscijfers voor jongeren angstwekkend! Een hele generatie wordt door de crisis en het besparingsbeleid het recht op een leven en een toekomst ontzegd. In de beelden van de massale protesten kwamen altijd jonge vrouwen naar voor, die getuigden hoe ze hun hele leven, inclusief kinderwens, gewoon moesten uitstellen… Maar ook in België zijn er gezinnen die afzien van een tweede of derde kind omdat het financieel of praktisch (gezien de niet-bestaande zorg en ondersteuning) niet haalbaar is, zeker indien één of meerdere van de kinderen speciale zorg behoeven. Ook in België zijn er vrouwen die abortus plegen enkel omdat ze niet over de middelen beschikken om een kind op te voeden.

Bovendien wordt het recht op keuze – baas in eigen buik – ook van de andere zijde bestookt. Overal in Europa groeien zogenaamde “pro-life groepen” die campagne voeren voor de afschaffing van het recht op abortus. Spanje toont bovendien hoe een conservatieve regering bijna met een vingerknip het recht op abortus kan beperken indien het niet met massale actie verdedigt wordt. In Zwitserland wordt in een referendum de terugbetaling door de ziekteverzekering van een abortus in vraag gesteld.

In België zijn die reactionaire conservatieve groepen nog relatief klein, hoewel ze sterke publieke verdedigers hebben, o.a. aartsbisschop Léonard. Ze organiseren een jaarlijkse “Mars voor het Leven” en houden een regelmatig piket voor het abortuscentrum in Gent. In Frankrijk heeft officieel links hen laten doen “omdat ze toch geen steun zullen winnen”, maar vorig jaar slaagde het conservatieve milieu waarvan de prolifers deel uitmaken erin om honderdduizenden te mobiliseren tegen het homohuwelijk. Laat ons hier niet de zelfde fout maken! Pro-lifers, die met hun ideeën vooral tot meer dood bij onbegeleide abortussen zouden leiden, moeten bestreden worden vooraleer ze o.b.v. het ongenoegen over het tekort aan zorg in de samenleving steun kunnen vinden onder brede lagen van de bevolking. LSP roept dan ook op om aanwezig te zijn op de tegenactie tegen de Mars voor het Leven, georganiseerd door het “pro-keuze platform. Een actie die oproept voor het recht op echte keuze door de verdediging van het recht op abortus én van het recht om kinderen te hebben zonder zich te verarmen.

Betoging pro-keuzeplatform tegen Mars voor het Leven – 30 maart 2014, 13u. (Pl. D’Espagne) Brussel

Voor de verdediging van het recht op abortus! Voor strijd tegen het besparingsbeleid die onze keuze beperkt!

Meer info: Facebookpagina “pro-choice mouvement”


Wat hebben we nodig? Niet meer vrouwelijke bazen en ministers, maar een samenleving zonder discriminatie en onderdrukking!

In de komende verkiezingen zullen vrouwelijke politici van de gevestigde partijen opnieuw naar de stem van vrouwen hengelen. Vooraleer je hen je stem geeft, kijk eens of er in hun programma wel iets staat dat reëel vooruitgang voor de meerderheid van vrouwen zou betekenen! Geen van de gevestigde partijen is vrij van schuld voor de achteruitgang die de meerderheid van werkende vrouwen en mannen de laatste kwarteeuw hebben gekend. Het kapitalistische systeem dat zij verdedigen, is niet enkel verantwoordelijk voor de nu al 5 jaar aanslepende crisis, maar ook voor de systematische achterstelling van vrouwen! En voor alle andere discriminaties en ongelijkheid die onze samenleving teisteren!

LSP is ervan overtuigd dat enkel een radicale maatschappijverandering discriminatie en ongelijkheid kan doen verdwijnen, een democratisch socialistische samenleving die een einde maakt aan de onderdrukking van mensen door mensen. Zo’n maatschappijverandering moet bevochten worden, de machthebbers zullen nooit hun macht – en hun winsten op de rug van de werkenden, consumenten en milieu – vrijwillig opgeven. Voor die strijd moet de kracht gebundeld worden van die meerderheid van de bevolking die werkt of moet leven van uitkeringen, in vakbonden, maar ook op politiek vlak. LSP roept dan ook op voor de opbouw van een nieuwe partij voor de werkenden, die de rechten en belangen van alle werkenden verdedigt, zonder onderscheid naar geslacht, nationaliteit, seksuele voorkeur, leeftijd, religie… We ondersteunen dan ook de moedige oproep van het ABVV van Charleroi om alle linkse krachten te bundelen om te komen tot een formatie die de strijd kan voeren – in de bedrijven, wijken, op straat en in het parlement – tegen de crisis en het beparingsbeleid. Enkel strijd kan de potentiële macht van de werkenden en de meerderheid van de bevolking die leidt onder de politiek in dienst van de rijken in werkelijkheid omzetten. En ja, in strijd kunnen we nederlagen lijden, maar indien we niet vechten, raken we zeker alles kwijt! Vrouwen moeten hun plaats opeisen in die strijd en de reeds bestaande strijdorganisaties, de vakbonden, en in de nog op te bouwen nieuwe partijen!

Contacteer onze vrouwenwerking: vrouwen@socialisme.be

Leave a Reply