Neo-nazi’s raken gefrustreerd door Blokbuster

De neo-nazi’s van Blood&Honour raken wat gefrustreerd door Blokbuster. Ze lijken zelfs een heuse campagne gestart te zijn om de "judeo-bolsjewisten" van onder meer Blokbuster te ‘ontmaskeren’. Het enige vreemde daarbij is dat ze hun ‘kritiek’ zelf ernstig lijken te nemen. Aanleiding is het protest van Blokbuster tegen een internationale bijeenkomst van holocaust-ontkenners in België vorige zaterdag.

Naar aanleiding van die internationale nazi-bijeenkomst publiceerden we een artikel op deze site. Het nieuws werd ook overgenomen door andere anti-racisten en enkele Franstalige media. Dit leidde ertoe dat Blood&Honour moest uitwijken naar een andere zaal voor haar internationale nazi-meeting.

Naar eigen zeggen had Blood&Honour uiteindelijk 80 gelijkgezinden op de been gebracht om te luisteren naar onde meer de notoire holocaustontkenner Siegfried Verbeke die recent het nieuws haalde toen hij stelde dat hij bij wijze van test zelf eens wil vergast worden in Auschwitz omdat hij niet gelooft dat het mogelijk was om daar Joden te vergassen.

De uitnodiging voor deze bijeenkomst was uitgelekt, volgens Blood&Honour gebeurde dit "via de rode knuppelgardisten van het politieke status quo, Blokbuster" en de "judeo-bolsjewist Manuel Abramowitz" van Résistances. Door de aandacht zat Blood&Honour tot vlak voor haar bijeenkomst zonder zaal.

Uiteindelijk kon de meeting toch doorgaan. Volgens Blood&Honour werd gestart met "enkele rake sneren aan het adres van judeo-bolsjewisten als Geert Cool en Manuel Abramowitz die graag fungeren als dobberman van de plutocratie en dissidente debatten willen verstoren door hun loonheren van politie, staatsveiligheid, systeempers en systeempartijen in te schakelen." Blijkbaar wil Blood&Honour wat intellectualistisch overkomen door het gebruik van beladen termen. Om aan te geven hoe diep de frustratie tegenover onze organisatie zit, lieten ze het verslag van de bijeenkomst ondertekenen door ene "Yann Vlieghels", een niet al te subtiele vervorming van de naam van LSP-militant Jan Vlegels.

Ook in een "dossier" over de LSP laat Blood&Honour zich van haar ‘intelligente’ kant zien. Volgens deze neo-nazi’s houden wij ons enkel bezig met het ondersteunen van "zionistische en joodse doelen". Meer zelfs: "Van de totale activiteit mag dan 1% gewijd zijn aan allerlei klassieke linkse themata rond anti-imperialisme en anti-kapitalisme, feitelijk gaat alle energie van de LSP naar het lastig vallen en molesteren van nationalistische en extreemrechtse personen en bewegingen. Zo kan men in de polemische traditie van de Jezuïeten altijd wel die 1% opvoeren om te "bewijzen" dat die 99 % niet ter zake doet. De LSP is de facto een one-issue beweging, opgesierd met allerlei praat over arbeiders en derde wereld."

Ook nog niet bekomen van het lachen met zoveel onzin? Hoe je dan maar vast voor het vervolg van de redenering van onze neo-nazis: "De LSP en de hooligans van Blokbuster vervullen dezelfde rol als de Maffiavechtersbazen die in de jaren ‘20 in dienst van grote bedrijven in de VSA de vakbonden uiteensloegen. Waar het om gaat, is dat kritiek op het systeem – het zionistisch-plutocratisch systeem – op twee wijzen door de machthebbers wordt bestreden, namelijk via de officiële weg – via justitie en politie – en ook nog eens op semi-officiële weg – via de via allerlei wegen en omwegen gesubsidieerde "rebelse" "rode" knuppelgardisten van het Judeo-Plutocratische systeem."

Enige ideologische verwarring is de neo-nazi’s niet vreemd. In de jaren 1920 en 1930 stonden de Amerikaanse trotskisten vooraan in de strijd van de arbeiders tegen het patronaat en de regering. Die strijd werd bijzonder hard gevoerd. Denk maar aan de Teamster-opstand in Minneapolis in 1934. Het uiteenslaan van stakingen en bijeenkomsten van de arbeidersbeweging werd gedaan door allerhande straatvechters, waarvan een groot deel in het vaarwater van de fascistische bewegingen kwam. Het is geen toeval dat Mussolini en Hitler aan de macht zijn kunnen komen na nederlagen van de arbeidersbeweging waarbij die nederlagen mee toegebracht werden door het fysieke optreden van de fascisten en nazi’s. De stoottroepen van Mussolini en Hitler aarzelden niet om een stakingspikket fysiek te breken met geweld. Als Blood&Honour nu plots beweert dat radicaal-links eenzelfde rol zou spelen als haar eigen ideologische voorlopers, getuigt deze organisatie vooral van een gebrek aan enige ernstige inhoudelijke basis.

Om de gebrekkige inhoud te verstoppen wordt maar gekozen voor de taktiek van de groteske beschuldigingen: "De LSP is niet meer en niet minder een operatie van de staatsveiligheid om de echte tegenstanders van het systeem, om echte dissidenten, dwars te zitten onder een duidelijk VALSE rode vlag." En blijkbaar menen ze ook dat wie zich verzet tegen extreem-rechts wel een "BOB-agent" moet zijn… Het is echter vanuit onze betrokkenheid bij de arbeidersbeweging dat wij ons verzetten tegen de meest reactionaire stoottroepen die ingezet kunnen worden tegen die arbeidersbeweging. De marginale straatvechters van Blood&Honour stellen vandaag niets voor, maar bij een fundamentele nederlaag van de arbeidersbeweging zouden ze meer ruimte kunnen krijgen om over te gaan tot het fysiek aanpakken van de arbeidersbeweging. Dat is wat hun voorlopers in de jaren ’20 en ’30 hebben gedaan onder andere objectieve omstandigheden.

We willen onze lezers ook een laatste grapje van Blood&Honour niet onthouden. Plots beweren ze nu immers dat de trotskisten de eerste holocaustontkenners zouden geweest zijn… Je zou je op de duur nog afvragen waarom ze zichzelf geen trotkist noemen als ze daaronder stakingsbrekers en holocaustontkenners verstaan. Het is een schande te beweren dat de trotskisten de gruwel van de holocaust ooit zouden ontkend of geminimaliseerd hebben. Integendeel! Bijvoorbeeld in België heeft de trotskistische beweging zwaar geleden onder de nazi-vervolgingen en de holocaust. Leidinggevende figuren, zoals Abram Leon, werden vermoord. De Belgische trotskisten speelden onder meer in Charleroi een belangrijke rol in het verdedigen en beschermen van strijdbare militanten en joden tegenover de nazi-vervolging die op dat ogenblik plaats vond.

LSP baseert zich mee op de traditie van het Belgisch trotskisme en is fier op het verzet van de trotskisten in de jaren ’40 tegenover de nazi-bezetters. We bijven ons in die traditie verzetten tegen iedere opleving van nazisme, hoe marginaal dat vandaag ook nog moge zijn.

Delen: Printen: