Home / Belgische politiek / Lokaal - West-Vlaanderen / Debat over de jongerenmars voor werk in Veurne

Debat over de jongerenmars voor werk in Veurne

In Veurne organiseerden we vorige zaterdag, 12 maart, samen met ABVV en ACV een discussievergadering over de jongerenmars. De discussie had drie peilers: Jeugdwerkloosheid, onderwijs en discriminatie. De meeting was een succes; er waren 17 jongeren aanwezig en dat voor een klein stadje als Veurne. Het werd een zeer strijdbaar debat, met veel tussenkomsten uit het publiek.

Jonas Van Vossole

In het stuk over jeugdwerkloosheid kwam vooral interim-arbeid ter sprake. We kwamen natuurlijk naar voor met het feit dat interim-arbeid in feite een schandalige manier is om superflexibele en goedkope arbeidskrachten aan te werven. Toen de ABVV-vertegenwoordiger het echter onverwachts voor interim-arbeid opnam, was de toon gezet. Hij dacht blijkbaar dat sommige jongeren niet liever willen dan interim-jobs, waar ze kunnen kiezen wat ze doen. Daar heb ik, als ABVV-jongere, toch andere ervaringen mee. Toen ik mij in oktober vorig jaar inschreef bij Adecco, waren er 3 maand lang geen werkaanbiedingen waar ik voor in aanmerking kwam. Ik was te jong, had te weinig ervaring, … Mijn eerste mogelijkheid om te werken kreeg ik aangeboden op 23 december; men had nog iemand nodig om op te dienen met kerstavond in Sun Parks. Twee dagen later kreeg ik weer een telefoontje; ze vroegen of ik nogmaals naar Sun Parks zou kunnen gaan, deze keer voor oud en nieuw .Uiteindelijk heb ik dus in totaal drie avonden gewerkt, drie maal op de avond van een feestdag, aan hetzelfde loon als op een normale werkdag… En zoveel keuze heb ik uiteindelijk niet echt gehad.

De andere vakbondsafgevaardigde, iemand van het ACV, nam een strijdbaar standpunt in. Hij wees er terecht op dat slechts één op vier jonge interim-arbeiders na een tijdelijk contract een vast contract aangeboden krijgt. Interim-arbeid geeft dus geen enkele zekerheid voor de toekomst. Als je ziet dat één vierde van de werkende jongeren enkel werk vindt via een interim-kantoor, dan is er een groot probleem. Dan hebben we het nog niet gehad over de enorme jeugdwerkloosheid: één op vijf jongeren is werkloos, dertig procent van de jongeren die aan de dop staan, zijn jonger dan 25.

Je kan het debat rond jongerenwerkloosheid natuurlijk niet los zien van de eindeloopbaanproblematiek. De laatste maanden wordt er in de media steeds meer gesteld dat mensen langer zullen moeten werken en dat de brugpensioenen moeten afgebouwd worden. Maar als de ouderen steeds langer moeten werken, hoe wil men dan jobs creëren voor jongeren? Dit toont dat jongeren en ouderen één front moeten vormen tegen het neoliberale systeem. We zullen samen moeten vechten voor onze rechten; de ouderen voor hun (brug)pensioen, de jongeren voor hun job!

De enige mogelijkheid om de werkloosheid op te lossen is een arbeidsduurvermindering met bijkomende aanwervingen, en iedereen die een leven lang gewerkt heeft voor een pensioen daar ook van te laten genieten. Dat wil zeggen dat men het werk dat er is, moet verdelen, zonder de lonen in gevaar te brengen. Iedereen heeft recht op werkzekerheid en op een goed loon.

Het tweede deel van de discussie ging over onderwijs. Dit hangt natuurlijk nauw samen met werkgelegenheid. Voor een stuk bepalen je studies immers je baan. Daartegenover staat dat zelfs afgestudeerden met een diploma hoger onderwijs nog niet zo snel aan werk geraken.

Het is echter duidelijk dat het onderwijs stelselmatig ondergefinancierd wordt. De zeer hoge schoolrekeningen, vooral in het technisch en beroepsonderwijs, tonen dat aan. Wat niet door de staat betaald wordt, moeten de ouders immers zelf ophoesten. Bovendien gaan jongeren uit armere gezinnen dikwijls naar technische en beroepsscholen, die net het duurste materiaal vereisen en dus ook de duurste opleidingen hebben. Gratis onderwijs, zoals het volgens de grondwet zou moeten, is een mythe in Vlaanderen.

Bovendien biedt het onderwijs in Vlaanderen niet iedereen dezelfde kansen aan; hoe kan men anders verklaren dat slechts vijf procent van de universitaire studenten ouders hebben die arbeiders zijn? En als het aan het huidige beleid ligt, zal de situatie nog verslechteren. Vorig jaar werd een eerste stap gezet in de richting van een anglosaksisch onderwijssysteem met de bachelor/master- structuur.In Groot-Brittannië is het onderwijs zeer elitair, enkel de rijkere kinderen kunnen een degelijke opleiding genieten. Wij willen verhinderen dat het bij ons zo ver komt.

Het derde luik van de discussie ging over racisme. Peter Debaenst van het ACV leidde de discussie in met de vraag: “Kan er mij iemand uitleggen hoe het racistische VB hier in Veurne, waar nog nooit immigranten hebben gewoond, één op acht stemmen haalt?” Daarmee was de toon gezet.

Voor ons is het duidelijk dat het succes van het Vlaams Belang niet in de eerste plaats samen hangt met racisme, maar veel meer met het feit dat zij in de media als enige oppositie naar voor komen. Alle traditionele partijen zeggen immers hetzelfde als het gaat om werk, over besparingen, pensioenen, onderwijs, enz… Er is er echter eentje die ertussen uitspringt, dat is het VB. Aangezien er een verandering nodig is in het beleid, keren velen zich naar de partij die radicaal overkomt, die tegen de anderen ingaat.Daarbij komt nog dat het Belang over uitgebreide middelen beschikt om provocerende en dubbelzinnige propaganda te voeren.

Als men de strijd tegen extreem-rechts echt wil voeren, dan kan men dat alleen door het wegnemen van de voedingsbodem. Het succes van het VB heeft in ieder geval niets te maken met hun radicale nationalisme dat niet leeft bij de gewone Vlamingen. De electorale opgang is wel te wijten aan het failliet van de traditionele partijen, aan het stelselmatige verraad tegenover de werkende mensen. Ongenoegen en racisme kunnen slechts voortkomen als er problemen zijn die niet worden aangepakt: armoede, werkloosheid, de kloof tussen arm en rijk, delocalisaties, arrogantie van de patroons…

Om deze problemen aan te pakken is een grote strijdbeweging nodig die een alternatief naar voor schuift tegenover het huidige asociale beleid. Een alternatief op de neoliberale besparingen, tegen privatiseringen én voor een herverdeling van de rijkdom. Enkel een dergelijke strijdbeweging kan de wind uit de zeilen nemen van extreem-rechts.Van daaruit moet bovendien gebouwd worden aan een politiek verlengstuk die niet enkel in woorden oppositie voert, maar daadwerkelijk opkomt voor de belangen van de meerderheid van de bevolking, een nieuwe arbeiderspartij.

Het debat was een grote stap vooruit voor LSP en Blokbuster in Veurne. Niet alleen waren we tevreden met het aantal aanwezige jongeren, maar ook over de discussie en de mogelijkheden van verdere samenwerking in Veurne. Er werd onder andere het voorstel gedaan om een platform op te richten en de strijd aan te binden met extreem-rechts. Dit niet vanuit een moralistisch standpunt, maar door in onze strijd tegen het huidig beleid ook duidelijk te maken wat het echte programma is van het VB: zaken als de avondklok, speciale vrouwenprogramma’s, beperking van vakbondsrechten,…

Het populisme van het Vlaams Belang kan enkel bestreden worden door te bouwen aan een actief verzet waarbij opgekomen wordt voor ons recht op werk, op pensioenen, gratis onderwijs, sociale zekerheid en het recht om voor onze eigen rechten te mogen strijden!

Op naar de "Jongerenmars voor werk en tegen racisme"!

Leave a Reply