Home / Op de werkvloer / Werklozen / Jacht op werklozen: al 600 schorsingen

Jacht op werklozen: al 600 schorsingen

De RVA heeft reeds 600 schorsingen uitgevoerd tegen werklozen sinds de invoering van de wet Vandenbroucke. We spraken met Didier Brissa, animator van de Werkenden zonder Werk van het ABVV Luik-Huy-Waremme.

Jean Peltier

“Hoe staat het vandaag met de jacht op werklozen ?”

Didier: “Wat er vandaag gebeurt is slechts een beginpunt: nu worden de werklozen onder de dertig jaar opgeroepen. 80% van de opgeroepen werklozen werden aanvaard na de contoles, de andere kregen een “contract”, waar een resem verplichtingen aan verbonden zijn (bewijs van werk zoeken en vorming) alvorens een tweede controle 4 maand later. 600 jonge werklozen kregen reeds een sanctie d.w.z. een schorsing van één maand omdat ze niet kwamen opdagen op de controle. Velen van hen zitten met problemen (analfabetisme, schulden, enz.) en de sancties van de RVA gaan hen niet uit de problemen helpen! In de komende maanden zal de RVA de werklozen tussen de dertig en de veertig oproepen, om daarna de 40 tot 50 jarigen uit te nodigen. En het aantal sancties zal ook toenemen. In België zijn er momenteel per openstaande vacature 25 werklozen, 1 voor 32 Waalse werklozen, 1 voor 45 in Luik en 1 voor 121 in La Louvière! Zelfs indien elke werkloze zich inschrijft in tien interimbureaus, zal dat niet meer werk scheppen! De jacht op werklozen, daarentegen, kost jaarlijks 130 miljoen euro. Met dat geld kan men werk creëren voor de helft van de jongeren die jaarlijks werkloos op de arbeidsmarkt komen.”

Wat is de reactie van de vakbonden?

Didier: “ Gezien de verschillen tussen Vlaanderen en Wallonië (zowel op vlak van het aantal werklozen in verhouding tot de bevolking als het aantal jaren werkloosheid per werkloze ligt in Wallonië twee maal hoger als in Vlaanderen), hebben de vakbonden op federaal niveau geen eengemaakt antwoord (*). Meer nog, de campagne van de ministers, liberale als socialistische, tegen de ‘sociale fraude’ heeft een reële impact, wat het moeilijk maakt de actieven te mobiliseren tegen de jacht op werklozen.

Onze comités informeren de leden per brief, organiseren vergaderingen en mobiliseren aan de doplokalen, maar het is niet evident om de werklozen zelf te mobiliseren. Velen onder hen denken dat ze niet geviseerd worden omdat ze gezinshoofd of alleenstaand zijn (wat vanuit het standpunt van de RVA verkeerd is), vele anderen voelen zich al jaren overgelaten aan hun lot en zeggen dat betogen niet veel meer uithaalt. We hebben enkele aanpassingen op de procedure kunnen afdwingen: de werklozen worden op hun woord geloofd wanneer ze tijdens een gesprek bij de RVA hun inspanningen naar voor brengen en de vakbonden hebben inzage in het dossier van de werkloze om met hun verdediging te kunnen helpen. Maar we blijven ons volledig verzetten tegen de jacht op werklozen en eisen dat de wet Vandenbroucke ingetrokken wordt.”


(*) Noot van de redactie. Wij denken niet dat het gebrek aan een gemeenschappelijk antwoord veroorzaakt wordt door de regionale verschillen op het vlak van het aantal werklozen, maar wel door het feit dat de vakbondsleiding dit blijkbaar niet wenst te organiseren.

Leave a Reply