Filmrecensie: Hotel Rwanda

Hotel Rwanda handelt over de Rwandese volkerenmoord, zo’n tien jaar geleden. In deze slachtpartij vonden bijna één miljoen mensen de dood. Ook vandaag nog gaat de genocide tussen Hutu’s en Tutsi’s verder en worden er elke dag, op de grens tussen Oost-Kongo en Rwanda, meer dan duizend mensen vermoord.

Jonas Van Vossole

Om een achtergrond te schetsen voor de film, moeten we de geschiedenis van het gebied wat uit de doeken doen. Rwanda was voor de eerste wereldoorlog een Duitse kolonie. Na de grote oorlog werden deze kolonies verdeeld, in de vorm van mandaatgebieden, aan de geallieerden, als een vorm van terugbetaling van oorlogsschade. Zo kwam Rwanda, vanaf 1922 onder Belgisch bestuur. Na de Rwandese onafhankelijkheid, in 1962, bleef het land onder Belgische controle, maar dan onder vlag van de VN.

Toen de heersende Belgische kolonisten in Rwanda aankwamen, hadden zij een bevolkingsgroep nodig, waarmee ze de ganse bevolking zouden kunnen controleren. Om mensen te selecteren die het land konden controleren, gingen ze vooral te werk via uiterlijke kenmerken. Ze kozen hiervoor de Tutsi’s, een minderheid van de Rwandese bevolking die vooral bestond uit herders. Door hun beroep, als wakers over de kudden, hadden zij een betere toegang tot vlees, en hadden dus een betere lichaamsbouw en waren groter.

De Belgen bevoordeelden deze bevolkingsgroep; gaven hun de belangrijke controlerende postjes, gaven hen beter onderwijs… Door deze verdeling, ontstond een voedingsbodem voor haat bij de rest van de bevolking, de Hutu’s, die de Tutsi’s als handlangers van de Belgische kolonisten zagen.

In de jaren negentig maakten krijgsheren uit de Hutu-bevolking, die vooral uit boeren bestond, van deze situatie gebruik, om de gemoederen nog meer op te hitsen. De heersende klasse in de Hutu-gemeenschap zette de gewone bevolking letterlijk aan in een racistische haat. Dit resulteerde uiteindelijk in de Rwandese volkerenmoord in 1994, waarbij Hutu-krijgers massaal de Tutsi-bevolking hebben afgeslacht. Men ging op dezelfde wijze te werk als de Belgische kolonisten eerder hadden gedaan, men selecteerde de slachtoffers op grootte. Wie groter was dan een bepaalde lengte, werd onverbiddelijk afgeslacht. Hierbij werd meer dan de helft van de Tutsi-bevolking op enkele dagen gedood.

De massamoord in Oost-Afrika heeft de rol van de VN daar nogmaals verduidelijkt. De VN waren daar zogezegd als vredestroepen die de rust moesten behouden. Toen de hel echter losbrak, en ze echt moesten tussenkomen, zijn de blauwhelmen gewoon vertrokken. Het Westen heeft Afrika, op het moment dat het moorden begon, in de steek gelaten. Afrika is voor het westen, voor de kapitalistische wereld, nooit iets anders geweest dan een uitbuitingsgebied. Een werelddeel dat niets waard is als het niets opbrengt.

Deze film toont niet enkel de dikwijls hypocriete rol van de VN en de lafheid van de kapitalistische mogendheden. Maar het toont ook hoe verdeeldheid en racisme, welke door de heersende klassen worden opgelegd, bij het gewone volk, kan zorgen voor drama’s die nooit uitgewist kunnen worden. Een aanrader!

Delen: Printen: